24-05-2020: Een exotische dakterrasgast

Het vrouwtje Zebravink

Vanmorgen vroeg zat ik op het dakterras vogels te kijken, toen er ineens een kleine, lichte, vreemd aandoende vogel het terras op vloog en op de rand van een bloempot ging zitten. Wat heb ik nu weer aan mijn fiets hangen, dacht ik. Toen liet het vogeltje een nasaal, beetje trompetterend roepje horen dat ik direct herkende: een Zebravink! Als jongetje, toen ik ook al gek was op vogels, had ik ze in mijn volière. Dat was voor de tijd dat ik me realiseerde dat vogels in de vrije natuur thuishoren, en niet in kooien. Later, in de jaren negentig, heb ik ze in het wild mogen zien in Australië. Maar goed, het vogeltje dat vlakbij me was geland bleek dus een vrouwtje Zebravink te zijn, en ze begon gezellig tussen en in de plantenbakken iets te eten bij elkaar te scharrelen. Ik maakte wat foto's en liep toen gauw naar binnen, pakte de pot met vogelzaad en strooide wat voor haar op het terras. Na een minuut of 10 vloog mevrouw op en verdween in een boom aan de overkant. Ik zou het niet erg vinden als ze nog eens terugkomt. Eten genoeg op ons dakterras!

23-05-2020: Wielewaal, een nieuwe dakterrassoort

Vanmorgen besloot ik maar eens uit te slapen. Het weer (bewolkt en harde westenwind) nodigde niet bepaald uit en bovendien had een feestje bij de buren ons vannacht nogal uit de slaap gehouden. Maar om halfacht vond ik het mooi geweest, ik douchte me, kleedde me aan, haalde croissants bij Bakker Bart, ontbeet en ging toch nog maar even buiten zitten onder het motto 'je weet maar nooit'. En waar ik het aan te danken heb, ik weet het niet, maar om 08:27 uur kwam er vrij hoog een vreemd aandoende vogel vanuit het noorden in een rechte lijn naar zuid vliegen. Kijker erop en hatsekidee: een man Wielewaal! Dat was de derde nieuwe dakterrassoort in een knotsgekke week: dinsdag 19-05 de Grauwe Vliegenvanger, woensdag 20-05 de Bijeneter en vandaag de Wielewaal. En dan had ik gisteren ook nog een fraaie Appelvink, die eerst een rondje haven vloog en toen een paar minuten roepend in de bomen tegenover ons dakterras kwam zitten.

20-05-2020: Bijeneter over het dakterras!

Dit is niet dé Bijeneter, maar een die ik ooit in Israël fotografeerde. Even om te laten zien hoe mooi ze zijn!

Gisteren schreef ik nog dat ik zat te wachten op een Bijeneter, en schreef er heel realistisch bij dat ik daarmee hoog inzette. Hoe snel kan het gaan. Vanmorgen om kwart voor elf gingen Cilja en ik even een kop koffie drinken op het dakterras. Zoals altijd neem ik dan mijn kijker mee. Ik had nog geen slok koffie genomen toen ik vanuit het zuiden een vogel aan zag komen die in een rechte lijn naar het noorden vloog. Een gek ding, registreerde ik, geen Gierzwaluw, een lijsterachtige dan? Nee, klopt niet. Kijker erop en BAM! Bijeneter! Omdat de vogel vrij laag en onder goed licht  vloog, waren de kenmerken prima te zien: het kenmerkende silhouet met een relatief korte kop en lange staart met verlengde middelste staartpennen, de puntige vleugels, de blauwe onderzijde en de oranjebruine ondervleugels. De hele waarneming duurde slechts enkele seconden, maar het was genoeg voor mij om in (volgens Cilja te luidruchtig) gejuich uit te barsten! De Bijeneter was overigens een nieuwe regiosoort, een nieuwe dakterrassoort, soort nummer 103 op mijn dakterraslijst van 2020, en pas mijn tweede waarneming ooit in Nederland van deze soort, waarmee ik traditioneel altijd nogal pech had.

19-05-2020: Grauwe Vliegenvanger, een nieuwe dakterrassoort!

Vanmorgen maar weer eens langdurig op trektelpost Dakterras gezeten, in de hoop op bijvoorbeeld Bijeneters (we zetten hoog in, ja). Die lukte niet, maar op  een zeker moment hoorde ik de onmiskenbare schrille geluidjes van een Grauwe Vliegenvanger, en tegelijkertijd zag ik een lichte vogel in een kale tak tegenover het dakterras zitten. Kijker erop en bingo! Een leuke soort die ik niet al teveel zie, dat is de Grauwe Vlieg. Hij is dan ook van harte welkom op de all time dakterraslijst!

17-05-2020: Steltkluut!

Vanmorgen zaten Cilja en ik net heerlijk van ons zondagse, uitgebreide ontbijt te genieten, toen er op de Vijfheerenlanden-app een Steltkluut bij Everdingen werd gemeld. En zoals ik al eerder schreef, de meeste min of meer normale regionale vogelsoorten staan weer op de jaarlijst en het komt er nu op aan om de meer bijzondere soorten te vinden of te twitchen. Nu greep ik onlangs al net naast de Grote Karekiet, oké, geen ramp, dat soort dingen gebeurt nu eenmaal. Gisteren ben ik op de melding van een roepende Kwartel af geweest, maar op de aangegeven plek trof ik slechts gemillimeterde, platgespoten, oranje weilanden aan voor zover het oog reikte, dus ik schatte de kans als nihil in dat daar ergens een Kwartel rondliep en ben direct weer huiswaarts gegaan. Kortom, ik was wel toe aan een lekkere soort en stapte na het ontbijt op de fiets en zette koers naar Everdingen. En jawel, vandaag had ik geluk. De vogel zat weliswaar lastig, en ik moest het hele pad aflopen om de vogel, die ook nog eens ver weg zat, te kunnen zien, maar toen kon ik dan ook genieten van die elegante langpotige schoonheid die de Steltkluut is. Veel tijd had ik niet, dus na een kwartiertje kijken ben ik weer huiswaarts gegaan, een fijne jaarsoort rijker.

15-05-2020: Fietsen en fotograferen

Kluut, Lappenheide

Het is half mei en de meeste zichtbare trek hebben we wel gehad. Ook komt de wind de laatste dagen uit noordelijke richtingen, wat ook al niet meehelpt. Daarom heb ik trektelpost Dakterras maar gelaten voor wat het is en ben ik 's morgens gaan fietsen, in een poging nog wat late aankomers te vinden, lekker te fotograferen en gewoon te genieten. Woensdag ben ik naar Kedichem gefietst, want op die route had ik vorig jaar een Spotvogel bij een boerderij. En jawel, ook nu vond ik er een, al zat hij wel wat ver van de weg te zingen. Een ander hoogtepunt was een fraaie Purperreiger die zich nu eens mooi liet fotograferen.

Purperreiger bij Kedichem

Gisteren bezocht ik eerst Asperen, waar de dag ervoor een Wielewaal was gehoord, en ik vond dat een reserve-wielewaal geen kwaad kon, gezien het gedoe rond de Leerdamse Wielewalen. Maar helaas, die was er niet. Vervolgens naar Acquoysemeer gefietst en via de Diefdijk weer terug, maar erg succesvol was dat tochtje niet. Op nog een Spotvogel na, ditmaal bij Lappenheide.
Vandaag ben ik weer eens de Nieuwe Zuiderlingedijk af gereden. Ik wilde checken hoe het met de Raven was, maar blijkbaar zijn de jongen al uitgevlogen, want er was geen spoor van de vogels te bekennen. Ook de Zomertortel was afwezig of hield zich stil. Toch heeft dit plekje altijd iets leuks in petto, en vandaag was dat een Appelvink!

Kleine Karekiet in het riet, Heukelum

Ook leuk waren twee Purperreigers, een stuk of zes Zwarte Sterns bij de vlotjes op de Linge en een fraaie Grauwe Vliegenvanger nabij Heukelum. Op de terugweg bezocht ik Lappenheide nog even. Het is een trieste zaak daar. De nieuwe eigenaar laat de plas langzaam leeglopen en iedere keer als ik er kom staat er minder water en zijn er minder vogels. Nu kon ik er nog een Kluut fotograferen, maar als het zo doorgaat staat de boel over een maand of zo helemaal droog. En dat is doodzonde.

Een mooie man Krakeend, Heukelum

12-05-2020: Geen Grote Kar, toch een mooie ochtend

Rietzanger bij Everdingen

Er zong al twee dagen een Grote Karekiet bij Everdingen, een grote zeldzaamheid in de regio, dus ik besloot dat ik er op af moest. Vanmorgen heel vroeg stapte ik daarom op de fiets en zette koers naar de uiterwaarden. Daar was nog meer te halen, realiseerde ik me: de Steenuil bijvoorbeeld, de Bosruiter misschien of een Paapje. En op de terugweg kon ik de Zomertortel van de Diefdijk misschien inrekenen. Want het wordt nu sprokkelen. De grote bulk aan zomervogels staat weer op de lijst, dus nu komt het aan op nog een paar late aankomers en de wat zeldzamere soorten. Onderweg kwam ik al een paar leuke dingen tegen, zoals een paar Roodborsttapuiten en een Nachtegaal.

Stiekeme Sprinkhaanzanger bij Everdingen

Toen ik op de Lekdijk arriveerde checkte ik eerst de Steenuilenkast: niks, nada, noppes. Het zit me niet mee met de Steenuilen dit jaar, mopperde ik wat in mezelf. Intussen had ik ook een hard hoofd gekregen in de Grote Karekiet, want het was fraai, stil en helder weer, ideaal voor een zangvogel om verder te trekken. En helaas, mijn vrees was terecht. Ter plekke stonden al twee vogelaars en de Grote Kar had zich nog niet laten horen. Ik wachtte nog een tijdje, maar realiseerde me dat het beest allang was gaan zingen als hij er nog had gezeten. Dus liep ik langzaam terug, zonnetje in de rug, en slaagde erin om een Bosruiter voor de jaarlijst te scoren en nog wat aardige foto's te maken.

Zanglijster bij Everdingen

Rietgors, Rietzanger, Zanglijster, ja zelfs de Sprinkhaanzanger wilde wel op de foto. Zo liep ik rustig terug naar mijn fiets, genietend van al het fraais dat er wel was. Op de terugweg checkte ik nog een keer de uilenkast en verdraaid! Daar zat de Steenuil lekker in het zonnetje voor z'n kast. Ik mocht hem een minuutje bekijken en een foto maken, en toen vloog hij weg. Dat was een gelukkige timing, mag ik wel zeggen.

Steenuiltje voor zijn huis

Op de terugweg kwam ik Johan Janssen nog tegen en we bespraken zijn ontdekking van de Grote Kar en de wielewalentoestand. Want het is duidelijk geworden dat op de bekende Leerdamse Wielewalenplek een volière staat die van de weg af niet te zien is, maar waarin wel twee mannetjes Wielewaal zitten... Jammer, maar helaas. De Zomertortel wilde niet direct meewerken, en ik was al laat, dus veel tijd stak ik er niet in. Ondanks de verdwenen Grote Kar was het toch weer een mooie ochtend geworden.

Mannetje Rietgors, Everdingen

08-05-2020: Late arrivals en uiltje overdag

Ransuil!

Gisteravond was de Leerdamse Wielewaal weer gemeld die vorig jaar ook al langs de Lingedijk zat, dus vanmorgen in alle vroegte ging ik een kijkje nemen. Wat bleek? Er zongen TWEE Wielewalen, een wat verder weg en de ander erg dichtbij. Maar Wielewalen zijn gluiperds, en ook na een flinke tijd wachten lieten ze zich niet zien. Ik besloot nog even het dijkje naar het kasteelbos van Heukelum af te rijden om te zien of de Bosrietzanger er misschien alweer was. Ik was nauwelijks het dijkje op gereden toen ik een bruine vlek in een struik zag zitten. Een uil! Het bleek een Ransuil te zijn die gepest werd door een aantal zangvogeltjes. Hij bleef gelukkig een tijdje goed zitten, zodat ik wat foto's kon maken. Nu was ik dit jaar toch al niet slecht bedeeld met Ransuilen, maar zo'n vogel die je plompverloren overdag tegen het lijf loopt is toch wel het leukst. Even later vond ik ook nog mijn eerste Bosrietzanger van het jaar 2020, en toen ik weer thuis was vloog dakterrassoort nummer 100 van dit jaar over ons huis in de vorm van twee Bergeenden. Kortom: een lekker ochtendje!

03-05-2020: Zingende Zomertortel

Houtduifje.

Vanmorgen even met Cilja en Chico naar het Ravenbosje langs de Nieuwe Zuiderlingedijk gereden. Even checken hoe het met de Raven is, en kijken of de Zomertortel er misschien weer was. Dat is altijd weer spannend, want het gaat erg slecht met deze vogelsoort en ik haal altijd weer opgelucht adem als hij weer in de kale staken zit te toerrrr-en. We stapten uit de auto en zagen meteen een Purperreiger, erg leuk natuurlijk, en later zag ik hem nog een keer, Een van de Raven zat constant geluidjes te maken in het bosje, maar gezien hebben we ze niet. Er vlogen flink wat vlinders, wat erg leuk was. We zagen Atalanta, Klein Geaderd Witje, Klein Koolwitje en ook zeker drie mannetjes Oranjetipje. Cilja ontdekte mijn eerste libel van het jaar, en dat bleek een Glassnijder te zijn. We hoorden en/of zagen verder onder meer Kleine Karekiet, Rietzanger, Blauwborst, Grasmus, Nachtegaal, Tuinfluiter, Spreeuwen, Kieviten en de Cetti's Zanger. Toen we op het punt stonden om naar huis te gaan besloot ik toch nog even naar achteren te lopen voor een laatste check op de Zomertortel en... jawel, daar was hij weer hoor, veilig teruggekeerd op z'n vaste stek. Wat heerlijk! Zo werd het een heel fijne voorjaarswandeling.

26-04-2020: Ritje naar de uiterwaarden

Houtduif, Leerdam

Vanmorgen, na mijn ochtendtelling op het dakterras en een heerlijk uitgebreid ontbijt, besloten Cilja en ik onze vrijwillige bijna-quarantaine tijdelijk op te heffen en even naar de uiterwaarden van Everdingen te rijden. Daar waren gisteren zes, zeven jaarsoorten voor mij gezien, waaronder veel Dwergmeeuwen, een soort die nog nieuw zou zijn voor mijn regiolijst. De Diefdijk was bezaaid met wielrenners, joggers, fietsers, motorrijders en andere hinderlijke elementen maar we vonden ons een weg ertussendoor en arriveerden uiteindelijk bij de uiterwaarden, waar we eerst op zoek gingen naar een Steenuilenkast in een boomgaard daar, waar de laatste tijd constant een uiltje wordt gezien. Terwijl ik aan het zoeken was, viel mijn oog op de daar al enkele dagen aanwezig Beflijster (een vrouwtje), dat op het gras tussen de bomen foerageerde. Leuk! Uiteindelijk vond ik de kast, maar de uil was helaas niet thuis. Cilja was intussen met ons hondje Chico naar het begin van de plas gelopen, waar de Koekoek riep en de Sprinkaanzanger zong en we genoten van de prachtige bloeiende Meidoorns en al het andere groen. Nog een stukje verder vlogen er vier Zwarte Sterns, drie Huiszwaluwen, een Oeverzwaluw, veel Visdieven en er zong een Kleine Karekiet, een Grasmus; maar geen van de gewenste jaarsoorten kwam in zicht. Ook geen Dwergmeeuw helaas. Toch hebben we even genoten van de lente en een aantal vogels die daarbij horen.

Bewijsplaatje van het vrouwtje Beflijster

24-04-2020: Genieten van de zomervogels

Witgat bij Lappenheide

Zowel gisterochtend als vanmorgen heb ik trektelpost Dakterras even gelaten voor wat het was en heb een beetje in de nabije omgeving gevogeld. Gisteren leverde de Oude Zuiderlingedijk mijn eerste Kleine Karekiet van 2020 op en Lappenheide mijn beste Witgatfoto ooit. Ook vloog de eerste Leerdamse Gierzwaluw weer een rondje boven ons huis en een Braamsluiper heeft, net als vorig jaar, een zangstekkie uitgekozen in de struiken aan de overkant van ons dakterras.
Vandaag de Nieuwe Zuiderlingedijk afgefietst en genoten van zeker vijf Nachtegalen, veel Sprinkhaanzangers, Koekoeken en Grasmussen, en tot mijn verrassing zat de Snor weer te snorren op zijn oude plekje. Dat vond ik erg fijn van hem. Bij het Ravenbosje vond ik nu moeiteloos allebei de Raven, en ze waren nogal nerveus dus wellicht hebben ze jongen. Ik heb ze maar niet te lang gestoord. Er waren ook Blauwborsten, Rietzangers, Rietgorzen een Cetti's Zanger en een Koekoek actief en die laatste liet zich fotograferen. Vanaf het bankje langs de Linge, aan het eind van de dijk, zag ik na enige tijd wachten vijf Zwarte Sterns, die hun ouwe trouwe broedplaats kwamen inspecteren. De vlotjes liggen er nog niet, maar dat zal best in orde komen, want dat komt het altijd.

Koekoek!

Op de terugweg langs het fort naar Lappenheide gereden, en langs die route vond ik nog mijn eerste Tuinfluiter van 2020. Bij Lappenheide was niet veel veranderd sinds gisteren. De Groenpootruiter was er nog, evenals de twee Bergeenden en alle vaste gasten daar. Het waren weer een paar heerlijke ochtendjes!

22-04-2020: Zeearend, een nieuwe regio- en dakterrassoort

Nee, dit is niet de Zeearend. Een mooie Grote Canadese Gans in de haven van Leerdam

Het gaat weer lekker op trektelpost dakterras de laatste tijd. Fraai weer met sterke oostenwind zorgt voor aardig wat doortrekkers, vooral Graspiepers, Boerenzwaluwen en ook Gele Kwikstaarten. Soms zitten er jaarsoorten tussen, zoals gisteren mijn eerste Gierzwaluw van 2020 en eerder al meerdere Boompiepers en een Huiszwaluw. Vandaag ook een Witgat, en dat was een dakterrasprimeur. Eerder deze week heb ik ook een stukje gefietst langs de Oude Zuiderlingedijk en daar vond ik mijn eerste Grasmussen en een Braamsluiper en ook, nogal onverwacht, een Sprinkhaanzanger. En trouwens, ook de Koekoek is weer thuis. Vanmorgen koekoekte hij me om kwart voor zes uit bed. Er was vanmorgen sterke trek, en het is dan ook geen wonder dat ik ook overdag zo nu en dan even de lucht afspeurde om te zien of er soms leuke rovers langs kwamen. Om halfeen deed ik dat ook, en mijn oog viel onmiddellijk op een reus van een rover, die min of meer met twee Ooievaars optrok, en van me af vloog. Hij werd gepest door een veel kleinere Buizerd. Zodoende, ondanks het feit dat de vogel van me af vloog (maar hij draaide af en toe een half rondje, heel vriendelijk), was het al snel duidelijk dat ik hier met een onvervalste onvolwassen Zeearend van doen had! Bam, zomaar weer een nieuwe regiosoort (en daarmee ook dakterrassoort) op mijn eigen stekkie! Zo'n waarneming is wel inspirerend, dat begrijp je, en ik ben benieuwd wat de rest van het voorjaar nog gaat brengen!

16-04-2020: Koekoek!

Blauwborst bij het Ravenbosje

Het blijft maar prachtig voorjaarsweer en dat nodigt natuurlijk uit tot fietstochtjes om nieuw gearriveerde voorjaarsvogels in te rekenen. Vanmorgen ging ik maar weer eens op pad, nadat ik in de heel vroege morgen de Zwarte Roodstaart alweer had horen zingen tijdens het uitlaten van ons hondje. Het aantal Fitissen, Blauwborsten en Rietzangers is sinds de laatste keer enorm toegenomen. De stand van de Cetti's Zanger lijkt geëxplodeerd, want je hoort hem tegenwoordig overal langs de Nieuwe Zuiderlingedijk (en elders). Het duurde tot het tweede deel van de dijk totdat ik de eerste jaarsoort vond: een zingende Sprinkhaanrietzanger bij de Dodaarsplek (die het overigens liet afweten vandaag).

Heggenmus, Leerdam

 Aan het eind van de dijk zaten nu twee Nachtegalen te zingen, en nadat ik een klein rondje Heukelum had gedaan reed ik naar het Ravenbosje, waar een Blauwborst zich aardig liet platen en waar een van de Raven zich ook weer liet zien. Op de terugweg fietste ik via de Langedijk langs Fort Asperen, en hier hoorde ik mijn eerste Koekoek van 2020! Dat is altijd weer een fijn moment. Ik fietste nog even langs Lappenheide, waar ik behalve Kluten, Kleine Plevieren, Tureluurs en een Witgat nog twee jaarsoorten vond: een Oeverloper en een Groenpootruiter. Dat telde lekker aan. Naar huis fietsend vloog er ineens een mannetje Mandarijneend over me heen, een ietwat vreemde gewaarwording. En thuis, op trektelpost Dakterras, vloog er nog een verre man Beflijster langs in oostelijke richting. Het was kortom weer een heerlijk vogelochtendje!

Turkse Tortel, Leerdam

10-04-2020: Zomervogels arriveren

Merel tussen de bloesem

Het is nog steeds prachtig voorjaarsweer en zowel eergisteren als vandaag ben ik 's morgens vroeg even de Nieuwe Zuiderlingedijk af gefietst. En natuurlijk iedere ochtend op het dakterras gezeten in de hoop op jaarsoorten. En die kwamen er. Intussen zingen Fitis en Rietzanger vrij massaal langs de dijk. Deze week kwamen ook mijn eerste twee Oeverzwaluwen langs het dakterras gevlogen. Vanmorgen vroeg zat er een Nachtegaal te zingen in de haven van Leerdam, en ook een op z'n vaste stekkie aan het einde van de Nieuwe Zuiderlingedijk. Vandaag waren er ineens weer twee Visdieven present in de haven. Een leuke krent vloog gister over het dakterras: een Havik. Die zie ik hier niet vaak. Vandaag ook weer een Lepelaar trouwens. Boerenzwaluwen zijn al flink gearriveerd, Blauwborsten zingen overal uit volle (blauwe) borst en ik vind dit voorjaar opvallend veel Roodborsttapuiten. Zowel eergisteren als vandaag was de Raaf weer present bij het Ravenbosje. Een dezer dagen verwacht ik weer de Koekoek te horen vanuit onze slaapkamer. Kortom, ondanks de coronacrisis vermaak ik me goed met de vogels.

Heggenmus tussen de bloesem

En een Blauwborst

06-04-2020: Spektakel op trektelpost dakterras

De Visarend, ik kon hem nog ternauwernood fotograferen

Het is ineens lente! De wind is gedraaid naar zuidoost tot zuid en de temperaturen schieten omhoog. De verwachtingen op trektelpost dakterras waren sinds gisterochtend dan ook hoog gespannen. Gisteren was al een erg leuke dag met meer dan 50 soorten, waaronder meerdere doortrekkende Bruine Kiekendieven, twee Lepelaars, een IJsvogel, tien Brandganzen, 19 doortrekkende Kramsvogels, vijf Boerenzwaluwen en een Ooievaar. Vandaag begon een beetje traag, maar tegen halfacht vloog er een groepje van drie Zanglijsters naar noord en een stuk of tien Houtduiven, en toen was het ineens spektakel. Ik dacht dat er een van de lokale grote meeuwen (Zilver of Kleine Mantel) aan kwam vliegen, maar zoals ik altijd doe: toch ff de kijker erop voor de zekerheid. En toen: Reuzenstern!! Vlak boven de bomen in de haven draaide hij een rondje, om dan in noordwestelijke richting te verdwijnen. Hallelujah! De Reuzenstern, dat is een soort die ik al jaren niet meer in Nederland heb gezien, het is een nieuwe regiosoort én natuurlijk een nieuwe dakterrassoort! Deze waarneming vereiste enig afkoelen, wat geen probleem was, omdat het onmiddellijk weer rustig werd. Dus eerst maar een lekker uitgebreid ontbijtje maken voor Cilja en mijzelf. Na het ontbijt, om halfelf, ging ik opnieuw even buiten zitten en hatsekidee, daar vloog zomaar een Visarend over het dakterras. Gelukkig kon ik hem nog net fotograferen. Wat een ochtend, mensen, heerlijk!