zaterdag 23 februari 2019

23-02-2019: Ravencheck en meer

Mooi poserende Grauwe Gans bij Lappenheide.
Het was alweer fraai weertje vandaag, dus besloot ik naar de plek van de Raven te fietsen om te zien of ze er nog steeds zijn, en of er misschien iets omtrent broeden is vast te stellen. Maar eerst naar Lappenheide, waar een Grauwe Gans zich leuk liet fotograferen, terwijl in het aangrenzende weiland nogal wat Kolganzen zaten. Het aantal Grutto's was toegenomen tot 15, maar een zekere IJslandse kon ik er, mede gezien de grote afstand, nog niet tussen vinden. De Kieviten blijven stabiel op ca. 60 en er was nog een Scholekster aanwezig. Het mannetje Chileense Smient vond ik na enig zoeken ook weer terug.
Verder gebeurde er niet veel, tot ik op het laatste stukje Nieuwe Zuiderlingedijk kwam. Bij het plasje waar laatst de Mandarijneend zat en waarlangs ook wel Blauwe Reigers broeden, vloog nu een Grote Zilverreiger op uit een boom en begon wat nerveus rondjes te cirkelen boven het plasje totdat ik weer wegfietste. Het zou leuk zijn als de Grote Zilver een broedpoging zou gaan doen tussen de Blauwe Reigers, dacht ik. Interessant om in de gaten te houden. Een plasje verderop hoorde ik ineens een Dodaars hinniken en vrijwel meteen zag ik hem ook. Hij is nog niet helemaal in broedkleed, maar heeft er duidelijk alweer zin in.
Ik fietste de Tiendweg op richting het Ravenbosje en er vlogen een stuk of zeven Graspiepers over me heen. In het bosje waren nogal wat Sijzen bezig, en na enig zoeken vond ik dan eindelijk mijn eerste Goudhaantje van het jaar. Twee baltsende Buizerden en een Torenvalkje hielden me bezig, maar het duurde zeker twintig minuten (en ik begon al te vrezen met groten vreze) voordat de beide Raven toch nog roepend kwamen aanvliegen, even landden in het bosje en toen er achterlangs vlogen, waarna ik ze uit het oog verloor. Maar ze zijn er dus nog steeds! Het blijft spannend. Er zong ook nog een/de Cetti's Zanger, en bij Leerdam nog een. Om elf uur was ik weer thuis.

vrijdag 22 februari 2019

22-02-2019: De eerste Grutto's

Mannetje Chileense Smient met vrouwtje Smient.
Er worden al regelmatig Grutto's gezien in de uiterwaarden van Everdingen, en gisteren werd er ook een gemeld van Lappenheide. Dus fietste ik daar vanmorgen eerst maar eens langs en jawel: daar stonden zes Grutto's te kleumen in de plas! Samen met twee Scholeksters en steeds meer (ik schat nu minstens 60) Kieviten. Ook het mannetje Chileense Smient was nog steeds aanwezig tussen de (ook al) groeiende aantallen Smienten.
Mijn tweede doel voor vandaag was de plas bij De Waaij, waar ik de daar aanwezige meeuwen wilde uitpluizen. Wie weet zou er een Geelpootmeeuw tussen zitten, of heel misschien zou ik wel een Russische Stormmeeuw vinden. Maar daar kwam het helaas niet van. Wel zaten er een adulte en een eerste winter Pontische Meeuw en ook een geringde Stormmeeuw: links een witte ring met inscriptie EM66, rechts een kleinere zilveren ring. In het gebiedje achter De Waaij zong ook nog de Cetti's Zanger.
Verder was het rustig vandaag, zodat ik rond half twaalf weer thuis was.
Zilvermeeuw (boven) en Stormmeeuw (onder).

zondag 17 februari 2019

17-02-2019: Ternauwernood de Kleine Trap

Er zit al ruim een week een Kleine Trap op een bollenveld bij Hillegom, mijn geboorteplaats en de plaats waar ik 49 jaar heb gewoond. Nu gingen we toevallig vandaag een dagje naar mijn moeder, die nog steeds in Hillegom woont, dus vertrokken we vanmorgen iets eerder uit Leerdam en reden eerst naar de plek waar de Kleine Trap doorgaans huist, langs de Leidsevaart tussen Hillegom en De Zilk.
Dikke pech: de trap had een hele tijd op een open veld gezeten, maar was vlak voor onze komst opgevlogen en in een veld met hogere begroeiing geland. Dat was erg jammer, want veel tijd had ik niet. Maar zie: na tien minuten het betreffende veld gescand te hebben zag ik hem ineens zijn kop en borst boven het maaiveld uitsteken. Hebbes! De euforie duurde maar kort, want toen ik hem aan andere aanwezige vogelaars wilde uitleggen, verdween de trap weer even snel als hij was gekomen. Maar goed, ik had hem, en omdat Cilja en Chico in de auto zaten te wachten en mijn moeder op haar beurt op ons drieën wachtte, liet ik het erbij. Mijn vierde Kleine Trap voor Nederland zat in de tas. Een prachtige jaarsoort!

zaterdag 16 februari 2019

16-02-2019: Nieuwjaarsvogelen op het Planken Wambuis

Hallo meneer de Ransuil.
Het Nieuwjaarsvogelen is een mooie traditie, die Koert, René en ik al jarenlang in ere houden. We hadden hiervoor eigenlijk op 2 februari een afspraak, maar die hebben we toen vanwege het ellendige weer maar afgezegd. Vandaag deden we een nieuwe poging en nu was het weer fantastisch: zonnig, weinig wind en temperaturen die lenteachtig aanvoelden. Zo hebben we het graag.
Vandaag had Koert de vogelroute in elkaar gezet en het zou een prachtige dag worden. Ik ging vanmorgen per trein naar Bunnik, waar de heren vogelaars me tegen halfnegen oppikten, en vervolgens reden we naar het Planken Wambuis, een gebied op de Veluwe waar ik nog nooit was geweest.
We waren nauwelijks aan het lopen of we hoorden en zagen Appelvinken, altijd een leuke jaarsoort. Boomklevers en Boomkruipers lieten zich de hele tijd horen en binnen no time hadden we de eerste Kleine Bonte Specht in de kijker, alweer zo'n leuke soort. Later hoorden we hem nog diverse keren roffelen.
We vermaakten ons intussen ook met veel Sijzen en Kepen, en het duurde niet lang voordat we een Zwarte Specht hoorden roepen, en even later zagen we hem tussen de bomen door vliegen. Nog even later zat hij ineens tegen een boom en eigenlijk hoorden en zagen we de Zwarte Specht vandaag regelmatig. Een prachtige soort!
Hallo daar!
Een zingende Zwarte Mees kwam niet in de kijker maar was desondanks een jaarsoort, en hetzelfde gold voor diverse roepende Kuifmezen. Altijd lastig om fatsoenlijk in de kijker te krijgen, die twee. Aan de rand van een heideveld hoorden we de eerste voorzichtige zang van een Veldleeuwerik. Een Grote Lijster kwam luid roepend over ons heen gevlogen en later hoorden we hem vanuit de verte zingen.
We besloten naar een ander heideveldje te lopen, waar Koert een Klapekster wist te zitten. Onderweg daarnaartoe werden we getrakteerd op twee fraaie Raven en een Buizerd, en achterin het heideveld was de Klapekster snel opgesnord. Hoewel hij op flinke afstand bleef, was het toch genieten van deze heerlijke soort. Terwijl we naar hem stonden te kijken, begon er ineens een Boomleeuwerik te zingen, voor mij de eerste van het jaar. Ook vloog er een Grote Barmsijs over, en even later meerdere Kruisbekken, ook allebei jaarsoorten.
Het mag duidelijk zijn dat het een heel lekker dagje aan het worden was. Nadat we klaar waren op de hei reden we naar het plaatsje Oosterbeek, alwaar we in een roestboom na enig zoeken drie Ransuilen vonden. Een van de drie zat op grappige wijze naar ons te kijken, en die liet zich ook als enige fotograferen, hoewel dat nog een hele toer was, want het beest zat hoog in de boom, recht boven ons en er zaten allerlei takken en takjes in de weg.
Na de lunch deden we een poging op de Notenkraker van Wageningen, maar die bevindt zich sinds de jaarwisseling in een onoverzichtelijke wijk en is lang niet meer zo makkelijk als eerst. Na de boel daar een aantal keer te hebben rondgelopen, besloten we dat dit een vrij kansloze onderneming was en gingen we huiswaarts. Het was een heerlijk dagje vogelen geweest.

vrijdag 15 februari 2019

15-02-2019: Lente in de lucht!

Chileense Smient, vergezeld door drie Smienten.
Het is vandaag een beetje lente, want de zon schijnt, het is vrijwel windstil en de temperatuur zit in de dubbele cijfers! Kortom, heerlijk weer om een fietstocht te maken. Maar de vogeldag begon vanmorgen vroeg al, toen ik vanuit mijn bed onder meer de Merel en de Zanglijster hoorde zingen. Rond halfnegen zat ik op de fiets en ik begon bij Lappenheide, waar vandaag behalve 22 Kieviten ook een Scholekster aanwezig was. Het mannetje Chileense Smient was ook nog aanwezig en liet zich nog iets aardiger fotograferen dan twee dagen geleden. Een Veldleeuwerik vloog roepend over en dat was mijn enige jaarsoort voor vandaag. (Overigens had ik gistermiddag tijdens het uitlaten van Chico mijn eerste Tjiftjaf van het jaar in een tuin vlakbij ons huis).
De Ooievaars waren lekker aan het klepperen en toen ik later vandaag nog even terugkwam bij de plas vlogen er nog twee andere over. Ook een Grote Zilverreiger meldde zich bij het plasje.
En nogmaals de Chileense Smient.
Ik fietste verder naar Acquoy, waar de Steenuiltjes wederom onvindbaar waren. Via de Langendijk reed ik naar Fort Asperen en verder, de Nieuwe Zuiderlingedijk op. Ik fotografeerde een Spreeuw bij Asperen en reed vervolgens helemaal door tot aan de Ravenplek, onderweg onder meer een zingende Matkop scorend. Ik hoefde niet lang te wachten, want in ieder geval één Raaf riep vrijwel constant vanuit het bosje waarin ze vorig jaar ook steeds zaten, en ik hoop en verwacht eigenlijk dat ze daar broeden. Dat zou leuk zijn! Ook de Cetti's Zanger die hier al een tijd huist, zong fanatiek.
Daarna ging ik een tijdje op het bankje aan de Linge bij Vogelswerf zitten en daar zong aan de overkant vanuit de ruigte nog een Cetti's Zanger. 
Spreeuw.
Ik fietste terug langs de Tiendweg (na nog even naar de Raven te zijn geweest en er eentje te hebben zien vliegen) en fotografeerde een vage, donkere fazantachtige, die nog even uitstaat op het forum van Waarneming.nl. Later hopelijk meer. Er vlogen nog een paar Sijzen over, en verder gebeurde er niet heel veel meer. Ik ging nog even langs Lappenheide en daar stond de Chileense Smient nu te grazen tussen de Meerkoeten, maar verder was er daar niet veel veranderd.
Nijlgans.

woensdag 13 februari 2019

13-02-2019: Vreemde snuiter bij Lappenheide

Roek!
Vandaag maar weer eens een klein rondje op de fiets gedaan: Lappenheide, Acquoy, over de Langedijk naar Fort Asperen en over de dijk weer naar huis.
Er was bij Lappenheide wat meer te beleven dan de afgelopen tijd: behalve dat het paar Ooievaar alweer op het nest zat, zaten er erg veel Grauwe Ganzen op de plas en bevonden zich er ook nogal wat Smienten, een paar Wintertalingen, Krakeenden, Kuifeenden, Tafeleenden en Slobeenden, en toen ik op de terugweg nog een keer ging kijken stonden er ineens ook 65 Kieviten.
Ik scande de Smienten zoals gewoonlijk op Amerikaanse en mijn oog viel op een vreemde snuiter die daarvan wel iets weg had, maar die ik toch onmiddellijk herkende als mannetje Chileense Smient, een escape uiteraard, want zo'n beest komt natuurlijk niet helemaal vanuit Zuid-Amerika naar het plasje van Lappenheide gevlogen. Maar ik vond hem toch best leuk, zo voor de afwisseling.
Helaas waren de Steenuiltjes weer onvindbaar en intussen betwijfel ik echt of ze daar nog wel ergens rondhangen. Wel liet een baltsende Roek zich leuk fotograferen, zij het tegen de grijze lucht, zodat ik flink moest overbelichten en het eigenlijk meer een zwart-wit-plaatje is geworden.
Op de terugweg hoorde ik nog een Cetti's Zanger pakweg tegenover Lappenheide, maar waarschijnlijk is dat toch dezelfde die ik hier thuis regelmatig hoor.
Het mannetje Chileense Smient.

dinsdag 12 februari 2019

12-02-2019: Nu toch een Kwak en veel voorjaarsgezang

Kwak!
Het was me het weekje wel weer, qua weer bedoel ik. Regen, regen en nog eens regen teisterde ons en o ja, om het extra vervelend te maken was er ook nog sprake van veel wind. Het leek kortom wel herfst, maar nu lijkt er eindelijk een weersverbetering in te zetten, want voor de komende tijd wordt er droog weer met geregeld zon en weinig wind voorspeld. Kunnen we eindelijk weer eens lekker gaan fietsen.
Vanmorgen meteen maar van de gelegenheid gebruik gemaakt en naar Rhenoy en Beesd gefietst. Hoewel er qua jaarsoorten weinig te beleven was, werd ik toch erg blij van het tochtje. Want de vogels zongen! Het is duidelijk: het voorjaar zit in de lucht en dat kan me niet snel genoeg gaan. Er vlogen alweer groepen Kolganzen naar het noorden en soorten als Merel, Zanglijster, Kool- en Pimpelmees, Roodborst, Heggenmus, Winterkoning, Boomkruiper, Turkse Tortel, Houtduif, Groene Specht en Cetti's Zanger lieten zich horen. Heerlijk!
Tot aan het dierenparkje De Paay kwamen er geen jaarsoorten langs. Wat dat betreft blijft het een beetje een slome boel in de streek. Maar wel zat er nu een adulte Kwak op het dak van het Kwakkenverblijf van het dierenparkje, en die telt dus als escape (want voor de jaarlijst tel ik ook escapes mee). Dat gold ook voor de twee Muskuseenden die er in de buurt in een slootje zwommen.
Nijlgans.
Al fietsend kwam ik nog een groep Kramsvogels en Koperwieken tegen, en ook weer een Grote Lijster (altijd leuk). Van de zoogdieren mijn eerste Hazen van het jaar en van de plantjes de eerste bloeiende Sneeuwklokjes. Op de terugweg liep ik nog een Grote Zilverreiger, een Ooievaar en een Grote Gele Kwikstaart tegen het lijf.

zondag 3 februari 2019

03-02-2019: Kleine Zwanen, Grote Zaagbekken en Raven

Torenvalkje houdt ons nauwlettend in de gaten.
Na weken van sneeuw, natte sneeuw, motregen, gewone regen, harde regen, wind en kou was het vandaag eindelijk, EINDELIJK weer eens lekker weertje. Het zonnetje scheen, de wind had een rustdag genomen en de temperatuur klom omhoog tot redelijk aangename hoogten. Na ons uitgebreide zondagse ontbijt besloten Cilja, Chico en ik dan ook om een stukje te gaan rijden door de streek, meer specifiek naar de uiterwaarden van Everdingen en daarna naar de Nieuwe Zuiderlingedijk voor de Raven.
Onze eerste stop was langs de Lange Meent die door de Polder Nieuw Zijderveld loopt en waar onlangs nog flink wat Kleine Zwanen waren gezien. We hadden geluk: er zat een groep zwanen met flink wat Knobbels, maar ook met tien Kleine Zwanen erbij! Een mooie Grote Zilverreiger gaf nog wat extra glans aan de waarneming.
Dat was snel gepiept, dus gingen we de dijk op bij Everdingen om langs de Lek te zoeken naar zaagbekken. Bij een van onze stops kon ik een Torenvalk fotograferen, die leuk zat te poseren op een lantaarnpaal. Verder waren er groepen ganzen te zien: Brandjes, Kollen en Grauwe vooral en nogal wat van de gewonere eendensoorten. Vlakbij de stuw van Hagestein was het bingo: een man en een vrouw Grote Zaagbek zwommen op de Lek en lieten zich heel aardig zien.
We liepen een eindje met Chico, zodat het beestje ook nog iets had aan het uitje, en reden toen naar de Nieuwe Zuiderlingedijk, waar we een tijdje gingen staan posten op de plek waar ik laatst weer de Raven had gezien. Aanvankelijk gebeurde er niet veel, hoewel er Grote Bonte Spechten roffelden in het bos en er een Sijs over vloog, die nog een jaarsoort was (nr. 3 voor vandaag). Maar na een tijdje wachten kwamen ze er toch weer aan, de beide Raven. Ze gingen in een boom zitten langs de dijk en lieten zich daar enkele minuten zien en horen, voordat ze naar beneden doken en wij koers zetten naar huis. Het was een heerlijk ochtendje geweest.

zondag 20 januari 2019

20-01-2019: Eindelijk weer actie aan het vogelfront.

Roodborst in het kasteelbos van Heukelum.
Na twee weken van nat en winderig zeikweer was het gisteren eindelijk weer eens mooi: koud, helder en weinig wind. Dus besloot ik even naar het kasteelbos van Heukelum te lopen. Niet dat die actie iets aan jaarsoorten opleverde, dat niet, maar in ieder geval hield ik er een leuke Roodborstfoto aan over (zie hierboven). Verder was het, zoals het hele jaar al, stil. Doodstil.
Vandaag was het nog fraaier weer: het zonnetje scheen en het was vrijwel windstil. Ik besloot via Lappenheide naar de Nieuwe Zuiderlingedijk te fietsen. Als ik maar bezig bleef, redeneerde ik, moesten er op een zeker moment toch weer jaarsoorten uit komen rollen.
Aanvankelijk leek het er niet op. De plas van Lappenheide was dichtgevroren en totaal verlaten. De Steenuiltjes zaten er weer niet en de Langedijk leverde niets bijzonders op. Pas op de Nieuwe Zuiderlingedijk kwam eindelijk de eerste jaarsoort tevoorschijn: een roepende Zanglijster. Nou nou, poeh poeh.
Hé, een Mandarijneend!
Het bleef verder zeer rustig tot ik de provinciale weg was overgestoken en in het eerste plasje rechts wat eenden zag zitten. Hé, daar zat een man Mandarijneend! Een exoot, natuurlijk, maar what the hell, het is een mooie exoot. Een beauty.
Ik fietste helemaal door naar het bankje aan de Linge en ging daar een tijdje zitten, maar het leverde allemaal niks op, behalve dat in het bos achter me alweer diverse Grote Bonte Spechten roffelden. Ik besloot naar de Ravenplek te fietsen, want ik had stille hoop dat die zich weer in hetzelfde bosje zouden gaan vestigen als vorig jaar, en Raven zijn er altijd vroeg bij.
Ik postte er een tijdje en er gebeurde niets, behalve dan dat er een Waterpieper roepend over me heen vloog. En later nog een, duidelijker. Ik fietste alweer gedesillusioneerd weg toen ik ineens in de verte iets bekends hoorde. Jawel, daar riep een Raaf! Wat zeg ik, twee Raven! En ja hoor, daar kwamen ze aangevlogen en begonnen al roepend rondjes te vliegen boven het bosje waarin ze vorig jaar steeds zaten!
Een van de Heukelumse Raven.
Ik kon een paar aardige foto's en een beroerd filmpje maken en toen de Raven weer uit het zicht vlogen, fietste ik verder, nu ineens met een heel wat beter gevoel. De tweede Waterpieper vloog over, hartstikke leuk, en toen ik de provinciale weg weer was overgestoken meldde ook de Matkop zich nog, zodat ik al helemaal tevreden was. Maar toen ik bijna weer bij Lappenheide was, vloog er ineens een Roerdomp op uit het riet langs de dijk, om even verderop weer te landen! Wat een sensatie. Dik tevreden keek ik even naar rechts, om daar een Ooievaar op het nest te ontwaren, alweer een jaarsoort. En toen ik in Leerdam ook nog de eerste zingende Heggenmus van het jaar hoorde, was de jaarlijst zomaar gegroeid naar 99. En zo werd een tochtje dat zeer tam begon, uiteindelijk toch nog zeer opwindend.
Raaf nr. 2.

zondag 6 januari 2019

06-01-2019: Bijna niks

Ik schreef laatst al eens dat het ontzettend stil is met vogels in de regio. Vandaag werd dat nog eens bevestigd. Het was aardig weer, dus ik besloot om weer eens richting Rhenoy en Beesd te fietsen, iets wat ik ieder jaar wel een keer doe. Onderweg kijk ik dan ook altijd even bij het dierenparkje De Paaij, waar altijd wel wat escape-Kwakken fotogeniek zitten te zijn.
Maar vandaag was het stil. Erg stil. Terwijl ik nog zoveel doodgewone jaarsoorten moet hebben. Maar geen Putter, Heggenmus, Zanglijster of Ooievaar liet zich zien of horen. Toen ik bij De Paaij arriveerde en zelfs (voor het eerst) de escape-Kwakken het lieten afweten, werd het wel een erg trieste bedoening.
Toch fietste ik nog wat verder en onderweg naar Beesd vloog er ineens een Witte Kwikstaart over me heen. Joepie, een jaarsoort! Dat gaf de burger moed en ik besloot door te fietsen naar de Mariënwaard, waar het ook al doodstil was en ik slechts een flard van een Putter-roepje scoorde en verder niks, afgezien van een Boomklever, wat nog wel leuk was.
Ik fietste terug naar De Paaij, waar ook nu geen Kwakken zaten, ook niet in de slenkjes en slootjes in de omgeving, en teleurgesteld droop ik af. In het dorpje Rhenoy ineens toch nog iets leuks: een Grote Lijster vloog roepend over me heen en dat is er een die ik niet al teveel zie in een jaar. Fietsend richting Leerdam vloog er nog een Sperwer langs die achter een klein vogeltje aan zat, jaarsoort nummer vier. En zo werd de dag op het nippertje toch nog min of meer gered.

vrijdag 4 januari 2019

04-01-2019: Pontjes

Twee Pontjes, de bovenste en de onderste.
Vanmorgen reden Cilja en ik even naar de uiterwaarden van Everdingen, teneinde daar de Kleine Zwanen te scoren die er al een tijdje rondhangen. Of anders een Grote Zaagbek. Maar helaas, de uiterwaarden en ook de Lek tot aan Hagestein leken zowat verlaten. Gelukkig waren we toen al even gestopt bij De Waaij om naar meeuwen te kijken en jawel, ik kreeg al snel een mooie adulte Pontische Meeuw in de kijker. Toen ik thuis de (slechte) foto bekeek, bleek er zelfs nog een tweede Pont op te staan. Het was dus allemaal weer niet voor niets.

donderdag 3 januari 2019

03-01-2019: Rondje door de streek

Een Winterkoning liet zich leuk fotograferen.
Het was vandaag lekker weer: meest zonnig, weinig wind en een graad of 7, zodat ik vanmorgen maar eens per fiets mijn rondje Lappenheide en Acquoy ging maken, uitgebreid met een rondje door het achterland van Asperen.
Veel leverde het niet op. Om precies te zijn kruisten vier jaarsoorten mijn pad: Huis- en Ringmus, Groene Specht en Tafeleend. Wel lieten een Winterkoning en een wijfje Huismus zich leuk fotograferen.
Vrouwtje Huismus.

woensdag 2 januari 2019

02-01-2019: Rondje Zuidhollandse Eilanden en Zeeland

Flamingo's en Chileense Flamingo's bij Battenoord.
Traditiegetrouw hebben Chris, Wiegert en ik het nieuwe vogeljaar vandaag ingeluid met een rondje Zuidhollandse Eilanden en Zeeland. Omdat de al even traditionele Buffelkopeend van Barendrecht, die altijd onze eerste zeldzame soort van het jaar was, dit najaar na 14 winters niet meer is teruggekeerd naar zijn Gaatkensplas, waren de Dwergganzen van het Oudeland van Strijen vandaag ons eerste doel.
Hoewel er lekker droog weer was voorspeld was het vanmorgen bar en boos: regenbuien, harde wind en kou teisterden ons. Kortom, typische Dwerggans-omstandigheden. We tikten snel een paar gewone jaarsoorten binnen en het duurde ook niet lang voordat Wiegert een groepje van circa 18 ganzen ontdekte, ver weg in het weiland (zoals altijd), die weleens onze Dwergjes konden zijn. Dat bleek ook inderdaad het geval. Ze lieten zich deze keer alleen van heel ver bekijken, en toen we naar een andere plek reden vanwaar we dachten ze van dichterbij te kunnen waarnemen, konden we ze niet meer vinden. Enfin, de Dwerggans was weer binnen.
Dat klusje was eigenlijk best snel geklaard, dus konden we bijtijds richting de Flamingo's van Battenoord. Onderweg daar naartoe zagen we dat er op onze route gisteren Patrijzen waren gezien, en jawel, precies op dezelfde plek liep een paartje Patrijs. Dat was fijn, want die hadden we al een tijdje niet meer gezien en ze worden steeds zeldzamer in ons land. Een prima soort dus.
De Flamingo's stelden ons niet teleur, er stonden circa 15 Flamingo's en zo'n 25 Chileense soortgenoten te kleumen in het water bij Battenoord. Er liepen ook nog wat steltjes voor de jaarlijst rond: Wulp, Tureluur, Bonte Strandloper en Steenloper.
Een van de Geoorde Futen van het Veerse Meer.
Snel naar de Brouwersdam, waar gisteren maar liefst twee Zwarte Zeekoeten waren gezien. Een stop bij het Haventje Noord leverde onmiddellijk een, weliswaar verre, Zwarte Zeekoet op, dus dat was alweer niet gek. Het waaide hard aan de Brouwersdam en er waren zodoende niet erg veel vogels te zien, maar natuurlijk is er altijd wel iets te vinden: Middelste Zaagbek, Brilduiker, Eider, Zwarte Zee-eend, Drieteenstrandloper en drie Grijze Zeehonden bijvoorbeeld.
Neeltje Jans leverde een knap door Wiegert gevonden adulte Kuifaalscholver (met kuif) op, alsmede een Dodaars. Even het Veerse Meer checken en zie: er zwommen meerdere Geoorde Futen, waarvan er zich een liet fotograferen.
In de omgeving van Burgh-Haamstede, Plan Tureluur en de Flaauwers Inlagen besloten we de dag met onder meer Kleine Zilverreigers (3), massa's Goudplevieren, zeker 15 Lepelaars, een Zwarte Ruiter, drie Kemphanen, een groepje overvliegende Toendrarietganzen en een stuk of 30 Kluten.
Het was, kortom, een erg leuke en productieve dag.


dinsdag 1 januari 2019

2019 is begonnen!

Allereerst wil ik de lezers van mijn blog een prachtig 2019 toewensen, met veel geluk, gezondheid, liefde en vogels!
Het is vandaag 1 januari en dat betekent dat er weer gewerkt kan worden aan een gloednieuwe jaarlijst. Daarom ben ik vandaag alvast een stukje gaan lopen met de kijker, naar het kasteelbos van Heukelum om precies te zijn.
Het was niet superdruk met vogels, maar ik had toch alvast een paar leuke soortjes: Cetti's Zanger, Boomklever, Grote Gele Kwikstaart, zo'n 70 overvliegende Kolganzen en flink wat Kramsvogels en Koperwieken. Zo had ik toch even snel alvast 35 soorten in de pocket.

donderdag 22 november 2018

22-11-2018: Taigabeest te Wageningen

De Notenkraker van Wageningen.
Zo eens in de tien jaar zie ik een Notenkraker in Nederland. Mijn eerste stamt uit 1985, toen er een kleine invasie was in ons land en er een in het Panbos van Katwijk verbleef. Elf jaar later, in 1996, zat er een in Veenendaal die ik heb gezien. Mijn derde en tot voor vandaag laatste stamt van tien jaar geleden en betrof een vogel die een tijdje bij Horst in Limburg verbleef.
Er is dit jaar sprake van flinke bewegingen onder noordelijke vogels: Pestvogels, Grote Barmsijzen en Witkopstaartmezen bijvoorbeeld. Er was daarom de hoop dat dit jaar ook weer eens wat Notenkrakers zou opleveren en zie: de eerste is enkele dagen geleden gearriveerd te Wageningen.
'Wat zijn dat voor malle wezens, daar beneden?'
Deze Notenkraker komt ongetwijfeld uit de uitgestrekte taigawouden van Siberië en heeft wellicht nog nooit kennis kunnen nemen van het fenomeen 'mens'. Dat blijkt tenminste uit zijn gedrag: hij trekt zich van geen vogelaar of fotograaf iets aan en kuiert doodgemoedereerd tussen al die vreemde wezens door op zoek naar noten, die hij overigens verzamelt en verstopt, hetgeen er op zou kunnen wijzen dat de vogel van plan is om hier de winter door te brengen.
Notenkraker en vreemde wezens met fotoapparatuur.
Gisteravond appte Chris me of ik zin had om er vandaag even op af te gaan en, nou ja, die vraag was niet aan dovemansoren gericht. Een Notenkraker is altijd feest, het zijn uiterst leuke en onderhoudende dieren en ook nog eens hartstikke tam, zodat je meestal een aantal mooie platen overhoudt aan een bezoekje aan zo'n beest.
Zoeken naar noten.
Chris pikte me om halfnegen op en ruim een halfuur later arriveerden we ter plaatse. We zagen meteen dat het goed zat, want er stond/zat/lag al een flink aantal fotografen in een kringetje om een zeker object heen, een object dat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid onze Notenkraker was. En dat klopte, want Chris zag hem al vanuit de auto.
We vermaakten ons zo'n anderhalf uur met de vogel, die deed alsof al die mensen die interesse in hem hadden niet bestonden en het was genieten. Het was jammer dat het wat donker weer was, maar uiteindelijk zaten er tussen de plusminus 170 foto's die ik had gemaakt toch nog zo'n 25 aardige.


Om een uur of elf waren we weer thuis, en de rest van de middag kon ik nagenieten met het uitzoeken en bewerken van de foto's.