zondag 31 mei 2020

31-05-2020: Een exotische dakterrasgast deel 2 plus Krooneend

Een Izabeltortel op het dak van de buurvrouw
Na gisteren had ik begrijpelijkerwijs weer veel zin gekregen in dakterrasvogelen. Vanmorgen had ik me net geïnstalleerd, fototoestel bij de hand, kopje koffie binnen handbereik, toen ik een duifje opmerkte dat stil op het dak van de buurvrouw zat. Een Turkse Tortel, dacht ik in eerste instantie, want daar leek hij sprekend op. Maar er was iets geks. De vogel leek wat kleiner en slanker en gedroeg zich niet zoals alle andere TuTo's. Hij negeerde de fanatiek zingende Turkse Tortel die 10 meter verderop zat en die negeerde hem. En na een paar minuten begon ons duifje te zingen. Dat was een compleet ander liedje dan de TuTo voortbrengt, en ik was er intussen behoorlijk zeker van dat het een Lachduifje o.i.d. moest zijn. Een check van het geluid bracht uitkomst: inderdaad een Lachduif, of beter: een Izabeltortel (African Collared Dove). Je zou bijna denken dat iemand hier zijn volière heeft open gezet. Een paar dagen geleden een Zebravink en nu deze tortel. Later op de dag bleek het diertje erg tam te zijn. Hij kwam bij ons op het hek zitten en je kon er zo naast gaan staan. Ik heb maar weer wat vogelzaad gestrooid.
's Middags zag ik dat er een Krooneend was gezien bij Lappenheide. Dus ging ik er even op af. Ter plaatse zag ik echter niets dat op een Krooneend leek, al zaten er ver weg op de zandplaat nog wel wat eenden die ik met de kijker niet allemaal goed kon zien. Voor de zekerheid maakte ik een paar foto's, en zie: thuisgekomen bleek de Krooneend daar wel degelijk op te staan.
Het was kortom weer een apart vogeldagje in Leerdam...

zaterdag 30 mei 2020

30-05-2020: Vale Gier!

Kleine Mantelmeeuw met ring uit Noorwegen
Eigenlijk wilde ik vandaag naar de Zouweboezem fietsen, maar na het checken van de vogelsites gisteravond veranderde ik van gedachten en besloot gewoon op het dakterras te gaan zitten. Daar waren drie redenen voor: 1) er lijkt een invasie van Kruisbekken aan te komen (in ieder geval werden er gisteren langs de kust vele 10-tallen overvliegend gezien); 2) er zit een invasie van Roze Spreeuwen aan te komen (die zijn al gevorderd tot in Frankrijk - met vele tientallen -, Engeland en België) en 3) gisteren in de namiddag werd een groep van 16 Vale Gieren op diverse plekken in het westen van Nederland gezien.
Ik hoopte dat de Vale Gieren, die bij Vlaardingen waren gaan slapen, althans een deel van de groep, na het opvliegen in oostelijke richting zouden vliegen en zodoende over het dakterras van ondergetekende zouden komen, net als in 2007! Dan kun je zeggen dat die gedachte waarschijnlijk - hoogstwaarschijnlijk - ijdele hoop is, maar je kunt er ook gewoon voor gaan zitten. Ik begon vroeg, het was rustig met alleen wat lokale vogels, afgezien van een naar noordoost trekkende Huiszwaluw en idem Sijs. Die laatste was leuk, want erg laat, en ik dacht net dat deze Sijs het hoogtepunt van de ochtend zou worden toen ik om 08:45 een joekel van een roofvogel vanuit het westen zag komen aanvliegen, die gepest werd door kraaien, die zowat driemaal zo klein waren. Eigenlijk zag ik meteen dat het een Vale Gier was, en niet, bijvoorbeeld, een Zeearend. Profiel met kleine, lichte kop en donkere snavel, donkere staart die kort was maar verder uitstak dan de kop en gebogen vleugelachterrand  pasten totaal niet op Zeearend. Ik probeerde uiteraard om de vogel te fotograferen, maar mijn eenvoudige compactcamera heeft nu eenmaal moeite om ver weg vliegende vogels te vinden, en aangezien de vogel intussen achter een bomenrij dreigde te verdwijnen, besloot ik me te beperken tot kijken. Bruin lichaam, bruine ondervleugeldekveren, zwarte hand- en armpennen en... daar verdween de gier achter de bomenrij. Ik zal hier maar niet herhalen wat mijn verbale reactie op dit gegeven was, maar erg netjes was die niet, kan ik je gerust vertellen. Maar er was hoop, er kwam een eind aan de bomenrij en ik schatte in dat de vogel dan weer tevoorschijn zou komen in een soort open gat tussen deze en de volgende rij bomen. En jawel, dat gebeurde. Alleen was het licht intussen veranderd van schuin mee naar bijna pal tegen, zodat ik alleen nog het silhouet van de reus zag, die zonder een beweging van zijn vlak gehouden vleugels verder naar het oosten gleed, met nog steeds de pestende kraaien er achteraan.
Of mijn gier een van de 16 van gisteren is geweest? Wie weet. Voor zover ik kon nagaan zijn er maximaal 13 of 14 bij Vlaardingen opgevlogen. Dan ontbreken er dus 2 of 3 uit de groep van gisteren. Hoe het ook zij, het was alweer een topdag op trektelpost Dakterras!
En o ja, ik zou het bijna vergeten: de Kleine Mantelmeeuw hierboven is op 02-07-2013 geringd in Rauna, Farsund, Vest-Agder, Noorwegen. Het is de ondersoort intermedius.

woensdag 27 mei 2020

27-05-2020: Update dakterras

Blauwe Reiger in de haven van Leerdam
Wie dacht dat het nu toch wel een keer over zou zijn met al die leuke soorten op trektelpost Dakterras, heeft het mis. Twee nachten geleden maakte Cilja me om kwart over één wakker met de mededeling dat ze net de Bosuil  had horen zingen! En even later hoorde ik hem ook. Dat was lang geleden, maar nu zong hij een aantal malen vanuit de bomen tegenover ons dakterras, en naar alle waarschijnlijkheid hoorden we ook zijn vrouwtje. Een fijne jaarsoort! En vanmorgen zat ik weer vroeg op mijn post. Het leek weinig te worden, maar ineens was daar een prachtige Wespendief die laag, langzaam flappend en glijdend en getreiterd door een Zwarte Kraai, naar het noorden vloog. Ik kreeg hem jammer genoeg net niet op de foto.
Verder komen er de laatste dagen nogal eens Purperreigers en Boomvalken langs, ook vanochtend weer. De Gierzwaluwen nemen duidelijk nog in aantal toe: gisteren telde ik er 29 boven de haven, en het is zeker dat er ook weer een paar onder onze dakpannen broedt. Verder doen twee Koekoeken enorm hun best om gehoord en gezien te worden en zit er alweer een tijdje een Grasmus te zingen in de struiken langs de haven. Kortom: het is nog niet gedaan!

dinsdag 26 mei 2020

26-05-2020: Rondje Zouweboezem

Roek, Leerdam
Vanmorgen vroeg eerst twee uur op het dakterras vogels zitten kijken, maar alleen de usual suspects lieten zich zien en horen vandaag. Wat overigens ook gewoon hartstikke leuk is. Na het ontbijt besloten Cilja en ik even met hondje Chico naar de Zouweboezem te rijden. Ik hoopte daar vooral de Kokardezaagbek te scoren, die nog een nieuwe regiosoort zou zijn. Of de Roerdomp, altijd een zeer fijne jaarsoort. Beide soorten zag ik echter niet. Wel zag ik bij het kijkscherm een van de aanwezige Steltkluten, altijd erg leuk natuurlijk. En we zagen de Zouwe-specialiteiten, zoals Purperreiger, Zwarte Stern, Bruine Kiekendief, zelfs een Cetti's Zanger kwam fraai in beeld. De Snor liet zich horen, en dat gold ook voor de meer normale rietvogeltjes. En ik zag nog een mooie Smaragdlibel, en samen zagen we een Atalanta. Maar het was erg druk in de Zouwe, en erg warm, het vlondertje bij de Zwarte Sterns stond bomvol en het bankje dat altijd zo lekker beschut beneden aan het pad stond is weggehaald om ons volstrekt onbegrijpelijke redenen. We hielden het daarom vrij snel weer voor gezien.
Bewijsplaatje Steltkluut

zondag 24 mei 2020

24-05-2020: Een exotische dakterrasgast

Het vrouwtje Zebravink
Vanmorgen vroeg zat ik op het dakterras vogels te kijken, toen er ineens een kleine, lichte, vreemd aandoende vogel het terras op vloog en op de rand van een bloempot ging zitten. Wat heb ik nu weer aan mijn fiets hangen, dacht ik. Toen liet het vogeltje een nasaal, beetje trompetterend roepje horen dat ik direct herkende: een Zebravink! Als jongetje, toen ik ook al gek was op vogels, had ik ze in mijn volière. Dat was voor de tijd dat ik me realiseerde dat vogels in de vrije natuur thuishoren, en niet in kooien. Later, in de jaren negentig, heb ik ze in het wild mogen zien in Australië. Maar goed, het vogeltje dat vlakbij me was geland bleek dus een vrouwtje Zebravink te zijn, en ze begon gezellig tussen en in de plantenbakken iets te eten bij elkaar te scharrelen. Ik maakte wat foto's en liep toen gauw naar binnen, pakte de pot met vogelzaad en strooide wat voor haar op het terras. Na een minuut of 10 vloog mevrouw op en verdween in een boom aan de overkant. Ik zou het niet erg vinden als ze nog eens terugkomt. Eten genoeg op ons dakterras!

zaterdag 23 mei 2020

23-05-2020: Wielewaal, een nieuwe dakterrassoort

Vanmorgen besloot ik maar eens uit te slapen. Het weer (bewolkt en harde westenwind) nodigde niet bepaald uit en bovendien had een feestje bij de buren ons vannacht nogal uit de slaap gehouden. Maar om halfacht vond ik het mooi geweest, ik douchte me, kleedde me aan, haalde croissants bij Bakker Bart, ontbeet en ging toch nog maar even buiten zitten onder het motto 'je weet maar nooit'. En waar ik het aan te danken heb, ik weet het niet, maar om 08:27 uur kwam er vrij hoog een vreemd aandoende vogel vanuit het noorden in een rechte lijn naar zuid vliegen. Kijker erop en hatsekidee: een man Wielewaal! Dat was de derde nieuwe dakterrassoort in een knotsgekke week: dinsdag 19-05 de Grauwe Vliegenvanger, woensdag 20-05 de Bijeneter en vandaag de Wielewaal. En dan had ik gisteren ook nog een fraaie Appelvink, die eerst een rondje haven vloog en toen een paar minuten roepend in de bomen tegenover ons dakterras kwam zitten.

woensdag 20 mei 2020

20-05-2020: Bijeneter over het dakterras!

Dit is niet dé Bijeneter, maar een die ik ooit in Israël fotografeerde. Even om te laten zien hoe mooi ze zijn!
Gisteren schreef ik nog dat ik zat te wachten op een Bijeneter, en schreef er heel realistisch bij dat ik daarmee hoog inzette. Hoe snel kan het gaan. Vanmorgen om kwart voor elf gingen Cilja en ik even een kop koffie drinken op het dakterras. Zoals altijd neem ik dan mijn kijker mee. Ik had nog geen slok koffie genomen toen ik vanuit het zuiden een vogel aan zag komen die in een rechte lijn naar het noorden vloog. Een gek ding, registreerde ik, geen Gierzwaluw, een lijsterachtige dan? Nee, klopt niet. Kijker erop en BAM! Bijeneter! Omdat de vogel vrij laag en onder goed licht  vloog, waren de kenmerken prima te zien: het kenmerkende silhouet met een relatief korte kop en lange staart met verlengde middelste staartpennen, de puntige vleugels, de blauwe onderzijde en de oranjebruine ondervleugels. De hele waarneming duurde slechts enkele seconden, maar het was genoeg voor mij om in (volgens Cilja te luidruchtig) gejuich uit te barsten! De Bijeneter was overigens een nieuwe regiosoort, een nieuwe dakterrassoort, soort nummer 103 op mijn dakterraslijst van 2020, en pas mijn tweede waarneming ooit in Nederland van deze soort, waarmee ik traditioneel altijd nogal pech had.

dinsdag 19 mei 2020

19-05-2020: Grauwe Vliegenvanger, een nieuwe dakterrassoort!

Vanmorgen maar weer eens langdurig op trektelpost Dakterras gezeten, in de hoop op bijvoorbeeld Bijeneters (we zetten hoog in, ja). Die lukte niet, maar op  een zeker moment hoorde ik de onmiskenbare schrille geluidjes van een Grauwe Vliegenvanger, en tegelijkertijd zag ik een lichte vogel in een kale tak tegenover het dakterras zitten. Kijker erop en bingo! Een leuke soort die ik niet al teveel zie, dat is de Grauwe Vlieg. Hij is dan ook van harte welkom op de all time dakterraslijst!

zondag 17 mei 2020

17-05-2020: Steltkluut!

Vanmorgen zaten Cilja en ik net heerlijk van ons zondagse, uitgebreide ontbijt te genieten, toen er op de Vijfheerenlanden-app een Steltkluut bij Everdingen werd gemeld. En zoals ik al eerder schreef, de meeste min of meer normale regionale vogelsoorten staan weer op de jaarlijst en het komt er nu op aan om de meer bijzondere soorten te vinden of te twitchen. Nu greep ik onlangs al net naast de Grote Karekiet, oké, geen ramp, dat soort dingen gebeurt nu eenmaal. Gisteren ben ik op de melding van een roepende Kwartel af geweest, maar op de aangegeven plek trof ik slechts gemillimeterde, platgespoten, oranje weilanden aan voor zover het oog reikte, dus ik schatte de kans als nihil in dat daar ergens een Kwartel rondliep en ben direct weer huiswaarts gegaan. Kortom, ik was wel toe aan een lekkere soort en stapte na het ontbijt op de fiets en zette koers naar Everdingen. En jawel, vandaag had ik geluk. De vogel zat weliswaar lastig, en ik moest het hele pad aflopen om de vogel, die ook nog eens ver weg zat, te kunnen zien, maar toen kon ik dan ook genieten van die elegante langpotige schoonheid die de Steltkluut is. Veel tijd had ik niet, dus na een kwartiertje kijken ben ik weer huiswaarts gegaan, een fijne jaarsoort rijker.

vrijdag 15 mei 2020

15-05-2020: Fietsen en fotograferen

Kluut, Lappenheide
Het is half mei en de meeste zichtbare trek hebben we wel gehad. Ook komt de wind de laatste dagen uit noordelijke richtingen, wat ook al niet meehelpt. Daarom heb ik trektelpost Dakterras maar gelaten voor wat het is en ben ik 's morgens gaan fietsen, in een poging nog wat late aankomers te vinden, lekker te fotograferen en gewoon te genieten. Woensdag ben ik naar Kedichem gefietst, want op die route had ik vorig jaar een Spotvogel bij een boerderij. En jawel, ook nu vond ik er een, al zat hij wel wat ver van de weg te zingen. Een ander hoogtepunt was een fraaie Purperreiger die zich nu eens mooi liet fotograferen.
Purperreiger bij Kedichem
Gisteren bezocht ik eerst Asperen, waar de dag ervoor een Wielewaal was gehoord, en ik vond dat een reserve-wielewaal geen kwaad kon, gezien het gedoe rond de Leerdamse Wielewalen. Maar helaas, die was er niet. Vervolgens naar Acquoysemeer gefietst en via de Diefdijk weer terug, maar erg succesvol was dat tochtje niet. Op nog een Spotvogel na, ditmaal bij Lappenheide.
Vandaag ben ik weer eens de Nieuwe Zuiderlingedijk af gereden. Ik wilde checken hoe het met de Raven was, maar blijkbaar zijn de jongen al uitgevlogen, want er was geen spoor van de vogels te bekennen. Ook de Zomertortel was afwezig of hield zich stil. Toch heeft dit plekje altijd iets leuks in petto, en vandaag was dat een Appelvink!
Kleine Karekiet in het riet, Heukelum
Ook leuk waren twee Purperreigers, een stuk of zes Zwarte Sterns bij de vlotjes op de Linge en een fraaie Grauwe Vliegenvanger nabij Heukelum. Op de terugweg bezocht ik Lappenheide nog even. Het is een trieste zaak daar. De nieuwe eigenaar laat de plas langzaam leeglopen en iedere keer als ik er kom staat er minder water en zijn er minder vogels. Nu kon ik er nog een Kluut fotograferen, maar als het zo doorgaat staat de boel over een maand of zo helemaal droog. En dat is doodzonde.
Een mooie man Krakeend, Heukelum

dinsdag 12 mei 2020

12-05-2020: Geen Grote Kar, toch een mooie ochtend

Rietzanger bij Everdingen
Er zong al twee dagen een Grote Karekiet bij Everdingen, een grote zeldzaamheid in de regio, dus ik besloot dat ik er op af moest. Vanmorgen heel vroeg stapte ik daarom op de fiets en zette koers naar de uiterwaarden. Daar was nog meer te halen, realiseerde ik me: de Steenuil bijvoorbeeld, de Bosruiter misschien of een Paapje. En op de terugweg kon ik de Zomertortel van de Diefdijk misschien inrekenen. Want het wordt nu sprokkelen. De grote bulk aan zomervogels staat weer op de lijst, dus nu komt het aan op nog een paar late aankomers en de wat zeldzamere soorten. Onderweg kwam ik al een paar leuke dingen tegen, zoals een paar Roodborsttapuiten en een Nachtegaal.
Stiekeme Sprinkhaanzanger bij Everdingen
Toen ik op de Lekdijk arriveerde checkte ik eerst de Steenuilenkast: niks, nada, noppes. Het zit me niet mee met de Steenuilen dit jaar, mopperde ik wat in mezelf. Intussen had ik ook een hard hoofd gekregen in de Grote Karekiet, want het was fraai, stil en helder weer, ideaal voor een zangvogel om verder te trekken. En helaas, mijn vrees was terecht. Ter plekke stonden al twee vogelaars en de Grote Kar had zich nog niet laten horen. Ik wachtte nog een tijdje, maar realiseerde me dat het beest allang was gaan zingen als hij er nog had gezeten. Dus liep ik langzaam terug, zonnetje in de rug, en slaagde erin om een Bosruiter voor de jaarlijst te scoren en nog wat aardige foto's te maken.
Zanglijster bij Everdingen
Rietgors, Rietzanger, Zanglijster, ja zelfs de Sprinkhaanzanger wilde wel op de foto. Zo liep ik rustig terug naar mijn fiets, genietend van al het fraais dat er wel was. Op de terugweg checkte ik nog een keer de uilenkast en verdraaid! Daar zat de Steenuil lekker in het zonnetje voor z'n kast. Ik mocht hem een minuutje bekijken en een foto maken, en toen vloog hij weg. Dat was een gelukkige timing, mag ik wel zeggen.
Steenuiltje voor zijn huis
Op de terugweg kwam ik Johan Janssen nog tegen en we bespraken zijn ontdekking van de Grote Kar en de wielewalentoestand. Want het is duidelijk geworden dat op de bekende Leerdamse Wielewalenplek een volière staat die van de weg af niet te zien is, maar waarin wel twee mannetjes Wielewaal zitten... Jammer, maar helaas. De Zomertortel wilde niet direct meewerken, en ik was al laat, dus veel tijd stak ik er niet in. Ondanks de verdwenen Grote Kar was het toch weer een mooie ochtend geworden.
Mannetje Rietgors, Everdingen

vrijdag 8 mei 2020

08-05-2020: Late arrivals en uiltje overdag

Ransuil!
Gisteravond was de Leerdamse Wielewaal weer gemeld die vorig jaar ook al langs de Lingedijk zat, dus vanmorgen in alle vroegte ging ik een kijkje nemen. Wat bleek? Er zongen TWEE Wielewalen, een wat verder weg en de ander erg dichtbij. Maar Wielewalen zijn gluiperds, en ook na een flinke tijd wachten lieten ze zich niet zien. Ik besloot nog even het dijkje naar het kasteelbos van Heukelum af te rijden om te zien of de Bosrietzanger er misschien alweer was. Ik was nauwelijks het dijkje op gereden toen ik een bruine vlek in een struik zag zitten. Een uil! Het bleek een Ransuil te zijn die gepest werd door een aantal zangvogeltjes. Hij bleef gelukkig een tijdje goed zitten, zodat ik wat foto's kon maken. Nu was ik dit jaar toch al niet slecht bedeeld met Ransuilen, maar zo'n vogel die je plompverloren overdag tegen het lijf loopt is toch wel het leukst. Even later vond ik ook nog mijn eerste Bosrietzanger van het jaar 2020, en toen ik weer thuis was vloog dakterrassoort nummer 100 van dit jaar over ons huis in de vorm van twee Bergeenden. Kortom: een lekker ochtendje!

zondag 3 mei 2020

03-05-2020: Zingende Zomertortel

Houtduifje.
Vanmorgen even met Cilja en Chico naar het Ravenbosje langs de Nieuwe Zuiderlingedijk gereden. Even checken hoe het met de Raven is, en kijken of de Zomertortel er misschien weer was. Dat is altijd weer spannend, want het gaat erg slecht met deze vogelsoort en ik haal altijd weer opgelucht adem als hij weer in de kale staken zit te toerrrr-en. We stapten uit de auto en zagen meteen een Purperreiger, erg leuk natuurlijk, en later zag ik hem nog een keer, Een van de Raven zat constant geluidjes te maken in het bosje, maar gezien hebben we ze niet. Er vlogen flink wat vlinders, wat erg leuk was. We zagen Atalanta, Klein Geaderd Witje, Klein Koolwitje en ook zeker drie mannetjes Oranjetipje. Cilja ontdekte mijn eerste libel van het jaar, en dat bleek een Glassnijder te zijn. We hoorden en/of zagen verder onder meer Kleine Karekiet, Rietzanger, Blauwborst, Grasmus, Nachtegaal, Tuinfluiter, Spreeuwen, Kieviten en de Cetti's Zanger. Toen we op het punt stonden om naar huis te gaan besloot ik toch nog even naar achteren te lopen voor een laatste check op de Zomertortel en... jawel, daar was hij weer hoor, veilig teruggekeerd op z'n vaste stek. Wat heerlijk! Zo werd het een heel fijne voorjaarswandeling.

zondag 26 april 2020

26-04-2020: Ritje naar de uiterwaarden

Houtduif, Leerdam
Vanmorgen, na mijn ochtendtelling op het dakterras en een heerlijk uitgebreid ontbijt, besloten Cilja en ik onze vrijwillige bijna-quarantaine tijdelijk op te heffen en even naar de uiterwaarden van Everdingen te rijden. Daar waren gisteren zes, zeven jaarsoorten voor mij gezien, waaronder veel Dwergmeeuwen, een soort die nog nieuw zou zijn voor mijn regiolijst. De Diefdijk was bezaaid met wielrenners, joggers, fietsers, motorrijders en andere hinderlijke elementen maar we vonden ons een weg ertussendoor en arriveerden uiteindelijk bij de uiterwaarden, waar we eerst op zoek gingen naar een Steenuilenkast in een boomgaard daar, waar de laatste tijd constant een uiltje wordt gezien. Terwijl ik aan het zoeken was, viel mijn oog op de daar al enkele dagen aanwezig Beflijster (een vrouwtje), dat op het gras tussen de bomen foerageerde. Leuk! Uiteindelijk vond ik de kast, maar de uil was helaas niet thuis. Cilja was intussen met ons hondje Chico naar het begin van de plas gelopen, waar de Koekoek riep en de Sprinkaanzanger zong en we genoten van de prachtige bloeiende Meidoorns en al het andere groen. Nog een stukje verder vlogen er vier Zwarte Sterns, drie Huiszwaluwen, een Oeverzwaluw, veel Visdieven en er zong een Kleine Karekiet, een Grasmus; maar geen van de gewenste jaarsoorten kwam in zicht. Ook geen Dwergmeeuw helaas. Toch hebben we even genoten van de lente en een aantal vogels die daarbij horen.
Bewijsplaatje van het vrouwtje Beflijster

vrijdag 24 april 2020

24-04-2020: Genieten van de zomervogels

Witgat bij Lappenheide
Zowel gisterochtend als vanmorgen heb ik trektelpost Dakterras even gelaten voor wat het was en heb een beetje in de nabije omgeving gevogeld. Gisteren leverde de Oude Zuiderlingedijk mijn eerste Kleine Karekiet van 2020 op en Lappenheide mijn beste Witgatfoto ooit. Ook vloog de eerste Leerdamse Gierzwaluw weer een rondje boven ons huis en een Braamsluiper heeft, net als vorig jaar, een zangstekkie uitgekozen in de struiken aan de overkant van ons dakterras.
Vandaag de Nieuwe Zuiderlingedijk afgefietst en genoten van zeker vijf Nachtegalen, veel Sprinkhaanzangers, Koekoeken en Grasmussen, en tot mijn verrassing zat de Snor weer te snorren op zijn oude plekje. Dat vond ik erg fijn van hem. Bij het Ravenbosje vond ik nu moeiteloos allebei de Raven, en ze waren nogal nerveus dus wellicht hebben ze jongen. Ik heb ze maar niet te lang gestoord. Er waren ook Blauwborsten, Rietzangers, Rietgorzen een Cetti's Zanger en een Koekoek actief en die laatste liet zich fotograferen. Vanaf het bankje langs de Linge, aan het eind van de dijk, zag ik na enige tijd wachten vijf Zwarte Sterns, die hun ouwe trouwe broedplaats kwamen inspecteren. De vlotjes liggen er nog niet, maar dat zal best in orde komen, want dat komt het altijd.
Koekoek!
Op de terugweg langs het fort naar Lappenheide gereden, en langs die route vond ik nog mijn eerste Tuinfluiter van 2020. Bij Lappenheide was niet veel veranderd sinds gisteren. De Groenpootruiter was er nog, evenals de twee Bergeenden en alle vaste gasten daar. Het waren weer een paar heerlijke ochtendjes!