25-01-2014: Kleine Geelpoot en nog veel meer!

De Kleine Geelpootruiter, in het geheel niet schuw, liet zich prachtig zien!

Er zijn in Noord- en Zuid-Holland op dit moment veel erg leuke soorten aanwezig, en vandaag zou ik met Koert en René het nieuwe vogeljaar inluiden, dus dat kwam goed uit. We begonnen in de Coepelduynen te Noordwijk, waar zich twee Humes Bladkoningen bevinden. Het begint een jaarlijkse traditie te worden dat deze Siberische dwaalgasten in deze omgeving overwinteren, en dat vinden wij helemaal niet erg. Het was even zoeken naar de plek, maar toen we er eenmaal waren was in ieder geval één van de Humes Bladkoningen snel gevonden, want die riep regelmatig. We zagen 'm af en toe even kort vliegen, maar er vloog ook een Goudhaan rond die soms voor verwarring zorgde. Omdat de HuBla's niet echt tevoorschijn wilden komen gingen wij verderop, want er wachtte nog een hele rits soorten.

Wat een heerlijk beestje, die Kleine Geelpootruiter.

We reden naar Katwijk aan Zee, waar bij Hotel Savoy al een tijdje een Grote Burgemeester huist. Vanwege de zandsuppletie daar stierf het er van de meeuwen, waartussen het lastig zoeken was omdat door de opgeworpen hopen zand het strand heel onoverzichtelijk was en bovendien mag je het strand niet op momenteel. We vonden de burg ook na lang speuren niet, wel vonden we een paar leuke (jaar)soorten, zoals Kleine Mantelmeeuw, Nonnetje en twee Kuifduikers. Ons volgende doel was Valkenburg (ZH) waar een Siberische Tjiftjaf was gemeld, een (sinds kort) soort die wij nog steeds niet hebben, en omdat de SibTjif sinds 01-01-2014 de soortstatus heeft, is hij ineens een stuk harder nodig voor de lijst dan vroeger. Maar helaas, we kwamen in een kansloze wijk terecht en we hadden weinig idee waar we precies moesten zoeken, zodat we er maar niet teveel tijd aan verprutsten. Vol gas naar de kop van Noord-Holland dan maar, en daar ging het beter met de soorten.

Een korte blik in de Dijkwielen langs de Noorderdijkweg leverde roepende Baardmannen op, maar nog niet de Topper. Daar waren we ook te ongeduldig voor, want iets ten noorden van de Dijkwielen wachtten twee Grote Piepers op de dijk! Die zaten er al enkele dagen en ze lieten zich ook aan ons heel leuk zien, weliswaar op enige afstand, maar goed en langdurig. Het was een tijd geleden dat we zo'n fraaie Grote Pieper-waarneming hadden! Terwijl we stonden te kijken vloog er ineens een vrouwtje Smelleken over ons heen, wat ook al bijzonder mooi was. Nadat we de piepers een tijdlang hadden bekeken, liepen we terug en wierpen vanuit de vogelhut nog een blik over de Dijkwielen. Na enig zoeken vond ik toch nog een man Topper, en dat is altijd een fijne soort om binnen te hebben als je in het midden des lands woont.

Nog maar eentje van de Kleine Geelpoot. Hij heeft het verdiend.

Op naar het plasje van Vatrop dan, waar de hele winter al een Kleine Geelpootruiter huist, en die stond hoog op mijn verlanglijst. Niet alleen was hij pas mijn tweede voor Nederland, het was ook nog eens zo dat die eerste waarneming niet echt super was, en naar de foto's te oordelen liet deze Kleine Geelpoot zich fantastisch zien! Nou, dat klopte. De sierlijke vogel was in het geheel niet schuw en trok zich niets aan van de vogelaars en fotografen, maar wandelde onbekommerd over het slik en door het water. Jammer dat het zulk donker weer was, maar de foto's zijn toch niet onaardig geworden. We genoten een hele tijd van deze heerlijke vogel en intussen vloog er twee keer een groep Goudplevieren over, een jaarsoort. Toen we terugliepen naar de auto checkten we nog even de Rotganzen op het aangrenzende weiland en daar vond ik prompt een Witbuikrotgans tussen, ook alweer helemaal niet gek.

Zo'n beest heeft best wel lange poten.

Het was al half drie geweest en hoog tijd voor een lunch en een paar koppen koffie bij De Zingende Wielen. Daarna was er niet veel tijd meer over. Die brachten we door achter De Putten bij Camperduin, waar we tussen de groepen ganzen na veel gespeur uiteindelijk vier stuks Dwergganzen wisten te vinden. De Zwarte Ibis, die hier ook ergens moet huizen, bleef voor ons verborgen. Maar we waren zeer tevreden met alle mooie soorten die we weer hadden gezien vandaag. En de ibis, de burgemeester en de SibTjif komen nog weleens. Achter deze link vind je een kort filmpje dat ik maakte van de Kleine Geelpootruiter.

Ik kon er geen genoeg van krijgen, en de Geelpoot ook niet, blijkbaar.

20-01-2014: Niks geen blue monday, gewoon Bruine Klauwier gescoord!

Twee dagen geleden schreef ik dat ik hoopte jullie binnenkort te kunnen melden dat ik de Bruine Klauwier, een nieuwe soort voor Nederland (niet alleen voor mij, maar voor heel Nederland), zou hebben toegevoegd aan mijn toch al imposante lijst. En nu is het zo ver. Zaterdag redden we het niet meer, zondag was er geen gelegenheid om te gaan, maar Wiegert en ik hadden afgesproken er maandagmiddag op af te gaan als hij zou worden gemeld. Dat gebeurde, na een aanvankelijke valse melding, om 11:25 uur, zodat ik met een gerust hart op de trein stapte en afreisde naar station Ede-Wageningen, waar Wiegert met de auto zou klaarstaan en vanwaar we naar Netterden in de Achterhoek zouden rijden. Zo gezegd zo gedaan.
Toen we er bijna waren en nog eens op waarneming.nl keken, schrokken we, want de vogel was om iets over half een voor het laatst gemeld en nu was het bijna drie uur! Ai ai, het zou toch niet... Maar toen we de auto bij die van de andere vogelaars parkeerden (toch nog een stuk of veertig, schat ik), zagen we iedereen één kant op kijken, en dat is altijd een goed teken. Het bleek dat de Bruine Klauwier een kwartier geleden was gezien, aan de andere kant van de weg dan waar hij gisteren zat. Voordeel was dat hij nu wel dichterbij zat. Het duurde zeker een halfuur voordat iemand de vogel terugvond, laag zittend in de braamstruiken. Hij liet zich eventjes mooi zien en dook toen weer naar beneden, om boven te komen met een muis! Helaas bleef hij niet lang zichtbaar, want hij dook weer naar beneden, de begroeiing in, om voorlopig niet meer omhoog te komen. Maar intussen hadden we mooi zijn bruine kruin, lichte borst en buik en bruine bovendelen en staart kunnen zien, alsmede z'n donkere masker met een wit lijntje erboven. Later werd de klauwier weer even zichtbaar, maar alleen door de telescoop van een lange man die zo vriendelijk was ons ook even te laten kijken. Toen zagen we ook de tekening van donkere halvemaantjes op z'n borst. Daarna dook de vogel weer weg en was het voor ons tijd om huiswaarts te gaan. Het was een prachtige bliksemaktie, die mij alweer de derde nieuwe soort voor Nederland opleverde van het nog prille jaar 2014. Indien een van mijn Vale/Siberische Braamsluipers worden aanvaard, zou de Bruine Klauwier heel goed mijn 400e Nederlandse soort kunnen zijn. En anders mijn 399e. Hoe dan ook, ik kom dicht in de buurt van die magische grens!

18-01-2014: Kaspische Plevier!

De Parelduiker van Stellendam.

Het jaar 2014 begint zoals 2013 is geëindigd: met veel nieuwe soorten voor mijn Nederlandse lijst. Het is zowat niet bij te benen, mensen. Zoals jullie weten zat de Bonapartes Strandloper alweer in de tas en toen werd er vorige week ineens een Kaspische Plevier gemeld bij Wissenkerke in Zeeland. Dat is een bloedzeldzaam soortje, maar ik was pas vandaag in de gelegenheid om erop af te gaan. De hele week waarneming.nl en Dutch Bird Alerts in de gaten gehouden natuurlijk en jawel, gelukkig, ook deze fijne vogel besloot om lekker lang te blijven rondhangen.
Dus gingen Wiegert en ik er vanmorgen op af en we wilden er meteen maar een dagje Zeeland en Zuidhollandse eilanden van maken. We arriveerden al voordat het licht was bij de Gaatkensplas te Barendrecht, waar we het Buffelkopeendje wilden ophalen, want die lag toch op de route. Het feit dat we het mannetje Buffelkopeend eigenlijk direct vonden, in het donker, was al een signaal dat het een soepel verlopend vogeldagje zou worden.

Ochtendgloren in de Grevelingen.

Hebben is hebben, dachten we en gingen direct verderop, want de Buffelkopeend hebben we al vaker erg mooi gezien, en nu zagen we 'm ook eigenlijk best wel aardig, want erg dichtbij, zodat we van dit snelle succes gebruik maakten door meteen naar het volgende doel te gaan. Dat bevond zich bij het gehucht Battenoord, de laatste jaren een vertrouwde plek voor overwinterende flamingo's in allerlei soorten. Vanaf de nieuwe uitkijktoren telden we 12 Euraziatische Flamingo's, 1 Caribische Flamingo en 21 Chileense Flamingo's, alsmede een stuk of vier onvolwassen dieren van niet te bepalen soort.
O.k. check, even kijken of de Kasp misschien al gemeld is? Jawel, Luuk Punt heeft 'm gemeld via DB Alerts, dus meteen erop af! We maken nog een korte fotostop bij de Grevelingen, waar we ook Rosse Grutto's en Middelste Zaagbekken zien. Een halfuurtje later arriveren we aan de Keihoogteweg bij Wissenkerke en er staat al een aantal vogelaars te kijken. En jawel, daar loopt, beter gezegd: rent, de Kaspische Plevier over de kale akker! Geweldig, wat een prachtige nieuwe soort voor Nederland! De vogel is lekker actief, hij rent en loopt over het veld en poetst zijn verenpak en laat zich heel leuk zien. Wiegert had 'm vorig weekend al, maar kan hem nu van dichterbij bekijken en de vogel is een stuk levendiger, en dat is ook wat waard.

Grote Mantelmeeuw poseert te Stellendam. Een Steenlopertje kijkt toe.

Als bijvangst hebben we voor de jaarlijst nog Watersnip, Ringmus en een groep overtrekkende Veldleeuweriken. Daarna is het op naar Neeltje Jans, waar we hopen op onder meer de Kuifaalscholver. Maar voor het eerst in jaren wil het niet lukken met de Kuifali's op Neeltje Jans. Wel vinden we een Geoorde Fuut en een Dodaars, alsmede een paar rustende zeehonden. Dan maar naar Serooskerke, waar twee Zwarte Rotganzen in een groep Rotjes verblijven. We vinden de groep ganzen al snel, maar die zit vrij ver weg, zodat het lastig speuren is. Toch vinden we vrijwel tegelijkertijd een mooie Zwarte Rotgans aan de rechterkant van de groep, die zich een paar keer aardig laat zien. Een mooie soort voor de jaarlijst weer.
Langs de Stolpweg en bij de Koudekerksche Inlaag vinden we nog twee Kleine Zilverreigers en een overwinterende Lepelaar, maar verder is het er rustig.

Ook een Steenloper wilde graag op de foto te Stellendam.

Nog net voor de middag arriveerden we op de Brouwersdam, waar we aan de zeezijde aan de zuidkant begonnen met speuren. Al snel vonden we wat Roodkeelduikers en een vrouwtje Zwarte Zee-eend. Na enige tijd werd ver weg de IJsduiker gevonden door een paar andere vogelaars en niet veel later hadden wij hem ook in de telescoop, ver maar overduidelijk, want gelukkig trok hij een tijdje op met een Roodkeelduiker, zodat het verschil in o.m. de grootte goed te zien was. Leuk was ook een groepje van vier Roodhalsfuten. Bij het haventje aan de noordkant liet een IJseend zich erg fraai zien en daar zwom ook een Alk, ook al zo'n soort die je maar weinig te zien krijgt, zeker binnenlandbewoners als wij. Dat was dus even puur genieten geblazen!
Na enige tijd - de Zwarte Zeekoet die al een tijdje aanwezig was werd niet gevonden - vertrokken we naar de binnenhaven van Stellendam, waar al enige tijd een Parelduiker verblijft die zich mooi laat fotograferen. Het kostte geen moeite om de vogel te vinden. Helaas was het nogal donker weer geworden, wat het fotograferen toch wat lastiger maakte. Gelukkig konden we de Parelduiker van dichtbij bekijken en heb ik er toch nog een paar aardige foto's aan overgehouden.

De Parelduiker liet mooi zijn witte dijvlek zien.

Na een tijdje probeerden we nog een polder bij Goedereede waar enkele dagen geleden twee Roodhalsganzen tussen de Brandjes zaten. We vonden wel de Brandganzen, een flinke groep was het, maar Roodhalzen zaten er niet tussen. Wel vond ik na enige tijd speuren een Kleinste Canadese Gans, die echter in ons land als escape wordt beschouwd.
Het was pas een uur of drie, maar eigenlijk waren we wel zo'n beetje klaar, zodat we op huis aan reden. Toen wisten we nog niet dat aan de andere kant van het land een sensationele ontdekking was gedaan: de eerste Bruine Klauwier voor Nederland! Hopelijk kun je hier binnenkort lezen hoe ik ook deze spektakelsoort heb ingerekend, maar voorlopig mag ik even niet mopperen met de Kaspische Plevier...

Een Scholekster en een Steenloper gebroederlijk zij aan zij op de Brouwersdam.

11-01-2014: Ochtendje Biesbosch & een onverwachte krent

Het Steenuiltje van de Biesbosch zat weer op z'n plek.

Vanmorgen heb ik met Wiegert in de Biesbosch doorgebracht. Hij 'moest' ganzen tellen in de polder Hardenhoek, dus daar spendeerden we de eerste anderhalf uur. Terwijl we in het donker naar het uitkijkpunt liepen, begon in een bosje langs het pad onmiddellijk een Cetti's Zanger te zingen. Verder weg zong er later nog een. Dat was alvast een leuk begin. Een Rietgors riep, en die was eveneens een jaarsoort. Langzaam werd het licht en toen zagen we dat er Kleine Zwanen op het water zaten, we telden er 51, waaronder slechts 4 jonge vogels. Een paar Grote Zilverreigers en 9 Grote Zaagbekken vlogen over en intussen telden we ganzen, waaronder Grauwe -, Kol-, Brand- en ook 12 Toendrarietganzen, een leuke jaarsoort. Toen de meeste ganzen waren gevlogen liepen we lichtelijk verkleumd terug naar de auto. Onderweg daarnaartoe zagen we een Veldleeuwerik door het gras kruipen.
We reden een eindje de Deeneplaatweg op en het weggetje richting museum en konden vaststellen dat er landschappelijk heel veel veranderd is in korte tijd, maar veel soorten leverde het niet op. Gelukkig zat het Steenuiltje weer voor ons klaar onder de schoorsteen van z'n woninkje, en dat was deze keer extra leuk omdat -ie de eerste van 2014 was. In polder Maltha vonden we nog een Dodaars en een wijfje Nonnetje. Maar het zoeken naar Bos-, Rans- en Kerkuil leverde helaas niets op.
Terwijl we terugreden zagen we dat er in Culemborg een Vale of Siberische Braamsluiper werd gezien en we besloten daar nog even op af te gaan. We moesten lang op het beestje wachten terwijl er af en toe een bui regen op ons neerviel, maar na dik een uur liet -ie zich ineens een paar keer vluchtig zien. Na nog wat geduld kregen we 'm uiteindelijk toch even goed in de kijker.
Omdat we toch in de buurt waren, reden we nog even naar de Culemborgse Ransuilenboom, waarin twee Ransuilen zaten te wachten op de avond. Dat was een mooie afsluiter van een leuke vogeldag!

08-01-2014: Traditioneel rondje door de streek

Ieder jaar maken Cilja en ik een rondje per auto door de streek. Kijken of er nog Kleine Zwanen te vinden zijn of andere leuke vogels en lekker wat wandelen met hondje Chico. Vandaag was het aardig weer, dus gingen we erop uit. We reden via Leerbroek naar Meerkerk, via de Broekseweg en de Reigerdreef naar de polder Langerak en daarna naar de Lekdijk. In de Zouweboezem maakten we een wandeling.
Er was niet vreselijk veel te beleven op vogelgebied. Geen zwanen, wel een paar Grote Zilverreigers en in totaal vier Ooievaars. Als jaarsoorten nog de Fazant en de Matkop, beide in de Zouweboezem. Langs de Reigerdreef een grote groep Vinken en Kramsvogels. Het Steenuiltje langs de Zouwedijk lijkt nu definitief verdwenen.

05-01-2014: Klein rondje door de streek

De Grauwe Gans liet zich weer eens leuk fotograferen bij Lappenheide.

Het was weer lekker weertje vandaag, dus ben ik vanmiddag nog een uurtje of anderhalf per fiets de streek gaan verkennen. Bij Lappenheide kwamen de soorten ongeveer overeen met die op 01-01 jl. De Grauwe Gans liet zich weer leuk fotograferen. De Ooievaar zat weer in z'n boom. Mijn hoofddoel waren wederom de Steenuiltjes van Acquoy, maar ook vandaag zaten ze niet in hun boom, hoewel het lekker weer was om te zonnen en ik kon ze ook niet in een andere boom vinden. Ik hoop dat het toeval is en dat ze er de volgende keer gewoon weer zitten. Het was verder erg rustig. Een Winterkoning, een Pimpelmees en een Spreeuw dachten dat het al lente werd, want ze zongen uit volle borst. Een paar Futen baltste in vrijwel volledig broedkleed. En ik vond nog een Gaai voor de jaarlijst.

04-01-2014: Uiltjes scoren & meteen alweer een nieuwe voor Nederland!

De Sperweruil zat er vandaag ongelooflijk mooi voor!

Het begin van het vogeljaar 2014 kenmerkt zich onder meer door een grote hoeveelheid zeer zeldzame soorten die na de jaarwisseling zijn blijven hangen. Een prachtige gelegenheid om ze ook op de jaarlijst 2014 te krijgen. Tot ons grote genoegen bevinden ook de beide ultrazeldzame uilen, te weten Dwerguil en Sperweruil, zich nog in ons land en dus gingen Christiaan en ik er vanmorgen op af. Eerst naar de Dwerguil in de omgeving van Deventer. We waren vroeg vertrokken en om even voor half negen parkeerden we bij het bos waar we moesten zijn. Zo 's morgens vroeg was er genoeg vogelleven in het bos. Lopend naar de juiste plek vonden we onder meer Keep, een vijftal Goudvinken, Sijsjes, Zwarte Mezen, wat overvliegende barmsijsjes van onbekende soort, Kuifmezen, Grote Bonte Specht en een tiental Kruisbekken. Bij de plek van de Dwerguil aangekomen vielen we met onze neuzen in de boter, want de vogel was juist in beeld! Hij liet zich langdurig bekijken terwijl hij op een kale tak zat met z'n rug naar ons toe. Af en toe draaide hij zijn kopje even om en keek ons aan. Maar al die vogelaars beneden hem leken hem geen bal te interesseren.

Toch wel een van de allermooiste vogels op mijn NL-lijst...

We bleven een hele tijd staan kijken, want het uiltje vond het allemaal best en voor Chris was hij sowieso een nieuwe soort. Boomklevers, -kruipers en Glanskopjes meldden zich intussen voor de jaarlijst. En toen we besloten op uil nr. twee af te gaan vonden we op de terugweg nog een roepende Zwarte Specht, toch altijd weer een fijne om op de jaarlijst te hebben.
Al rijdend richting Zwolle scoorden we een overvliegende Sperwer bij Heeten. Naar de Sperweruil hoefden we niet lang te zoeken. Aanvankelijk zat hij in een hoge boom, maar het duurde niet lang voordat hij wegvloog. Ik vond 'm terug zittend op een hek aan de rand van het sportveld, en kort daarna vloog hij een boom in en liet hij zich dicht benaderen en bijzonder fraai fotograferen. Mensenlief, dat was genieten! Wie me een paar maanden geleden had voorspeld dat ik de Dwerguil en de Sperweruil op één dag in Nederland zou zien, had ik voor hartstikke gek verklaard. Maar met vogels is alles mogelijk.
Het werd nog veel leuker. Na een flinke tijd genieten van de Sperweruil werd de Bonapartes Strandloper van de Vossemeerdijk weer gemeld! Ook die zit er al een tijdje en hij zou nog een nieuwe Nederlandse soort voor me zijn, maar met al het vogelgeweld eind vorig jaar was ik nog niet aan hem toegekomen. Nu roken we onze kans.

Met de telefoon door de telescoop van Chris.

Met gezwinde spoed reden we via Kampen naar de Vossemeerdijk, onderwijl Nijlgans, Brandgans en Grote Zaagbek scorend voor de jaarlijst. We moesten de auto nog een flink eindje van de vogelaars die al stonden te kijken parkeren, dus zetten we er flink de pas in. Toen we aankwamen stond Herman van den Brand al naar z'n telescoop te wijzen, en zo konden we de Bonapartes via Herman z'n scoop snel binnentikken. Nog bedankt, man! De Bonapartes zat tussen een twintigtal Bonte Strandlopers en zat dichterbij dan we hadden verwacht. Heel duidelijk waren het kleinere formaat, het kortere snaveltje en de lange vleugels te zien. We waren precies op tijd, want na een paar minuten klonk er een harde knal (vuurwerk?) en de hele groep Kieviten en steltjes ging de lucht in om voorlopig niet meer terug te keren. Pfjoew!
We besloten om eerst wat verder langs de Vossemeerdijk te rijden en wat eenden te scoren. Dat lukte prima: Pijlstaarten, Nonnetjes, Brilduikers en Tafeleenden meldden zich voor de jaarlijst. We vonden een groep van zo'n 22 Kleine Zwanen, altijd een fijne soort om te zien, en ver weg vloog een adulte Zeearend, wat al helemaal niet verkeerd was. Ook een roepende Waterral werd nog aan de jaarlijst toegevoegd.

Na een tijdje reden we terug om te zien of de Bonapartes Strandloper misschien weer was teruggekeerd, maar dat was helaas niet het geval. Daarom reden we naar de Praamweg, waar we al snel de Klapekster vonden. Bij de Kleine Praambult opnieuw een verre Zeearend, en tenslotte vonden we bij de Grote Praambult een viertal Wilde Zwanen. Helaas hield de Ruigpootbuizerd van de wildroosters zich ook deze keer voor ons verborgen, maar dat is een traditie. En je kunt nu eenmaal niet alles hebben. Je hoort ons niet klagen: het was een superdag met direct alweer een nieuwe soort voor Nederland...

02-01-2014: Bye bye Huiskraai...

De Huiskraai, een prachtige vogel. Hoe lang kunnen we nog van 'm genieten?

Vandaag een dagje naar Hoek van Holland geweest om de Huiskraaien nog eens te bekijken zolang het nog kan en om te zien of er nog leuke kust- en zeevogels te scoren waren voor de jaarlijst. De Huiskraaien waren er gelukkig nog en ik had ze snel gevonden. Zoals de lezers van dit blog waarschijnlijk wel weten, heeft de Raad van State onlangs geoordeeld dat deze fraaie, intelligente vogels mogen worden weggevangen en gedood, omdat het exoten zouden zijn. Hoe dat precies zit en hoe ik daarover denk kun je achter deze link lezen. Hoe dan ook, ik nam te gelegenheid te baat om nog een keertje van ze te genieten en om wat foto's te maken. Ik hoop van harte dat deze slimmeriken zich niet laten vangen.

"Laat me met rust!"

Het was verder eigenlijk vrij rustig in Hoek van Holland. Leuk waren de Drieteenmeeuwen die zo nu en dan langs en over de Noorderdam vlogen. Altijd een leuke soort om maar weer te hebben als je, zoals ik, niet al te vaak aan zee komt. Ook de Steenloper, Paarse Strandloper en Oeverpieper waren present. Verder opvallend weinig steltjes, alleen een paar Wulpen en Tureluurs. Aan het eind van de dam vlogen massa's Aalscholvers over zee naar zuid, maar verder niets bijzonders. Wel hing er een Grijze Zeehond rond.
Aan het eind van mijn bezoek liep ik nog even de duintjes in en vond een paar Koperwieken en nog wat andere 'normale' kleintjes. Het was een leuk dagje, niet te koud en lekker zonnig weer.

01-01-2014: Een beginnetje maken met de jaarlijst 2014

De ouwe trouwe Ooievaar van Lappenheide.

En zo is er alweer een gloednieuw jaar begonnen. 2014, wat zal het worden? Ik hoop natuurlijk dat het even goed wordt als 2013, maar dan moet het jaar van goeden huize komen. Op de eerste dag van het nieuwe jaar probeer ik altijd alvast wat vogelsoortjes rond het huis en in de tuin op het jaarlijstje te krijgen, een leuke sport. Vandaag was het echter aardig weer en we hadden verder niets bijzonders te doen, dus maakte ik alvast een rondje per fiets langs een paar plekjes in de streek.

Al fietsend verzamelde ik wat doodgewone soortjes. De Ooievaar kunnen we hier intussen ook wel onder scharen. Bij Lappenheide zat een van de Ooien bovenop een hoge boomstam zijn rijk te overzien. In de plas wat eenden, zoals Smient, Krakeend, Wintertaling, Berg- en Kuifeend. Ook drie Kieviten. Bij Acquoy zowaar een overwinterende Witte Kwikstaart. De Steenuiltjes zaten niet op hun plek, helaas. Wel vond ik nog een clubje Kramsvogels. 

Nog even nagenieten: 2013 in vogelvlucht

De Sperweruil, de voor de hand liggende absolute nummer één van 2013.

Sommige vogeljaren verdienen het om nog eens uitgebreid op terug te blikken. 2013 is zo'n jaar. Het was een absoluut topjaar qua aantal waargenomen vogelsoorten binnen onze landsgrenzen, hetgeen wel blijkt uit het feit dat vogelaar Pieter Doorn het jaarlijstrecord, dat op 341 soorten stond, dit jaar heeft verpulverd en opgeschroefd tot 353 soorten (nog afhankelijk van aanvaarding door de CDNA van sommige soorten). Een aantal dat nauwelijks meer te verbeteren lijkt.
Ook voor de 'gewone' vogelaar/twitcher viel er heel wat te genieten, hetgeen wel blijkt uit het feit dat ik zelf dit jaar ongeveer 10 nieuwe soorten voor Nederland wist binnen te tikken. Een ongelooflijk aantal voor iemand die al zo lang vogelt en al zoveel op z'n lijstje heeft staan. Veel zeldzaamheden bleven lekker lang zitten, zodat er alle gelegenheid was om te gaan kijken.
Gewoontegetrouw begon het jaar met wat restjes van het jaar ervoor. Op 05-01 werd de Humes Bladkoning die in Katwijk overwinterde binnengehaald. Diezelfde dag twitchten we het mannetje Witoogeend dat al een tijdje bij Alphen a/d Rijn verbleef. Een tochtje naar Zeeland en de Zuidhollandse eilanden op 19-01 leverde een serie leuke wintergasten op zoals Flamingo, Dwerggans, Witbuik- en Zwarte Rotgans, Ruigpootbuizerd en Kuifaalscholver. Op 23-01 haalden we de 14 Pestvogels van Geldermalsen binnen.

De (waarschijnlijk Rode) rotslijster van Den Helder.

Op 16-02 werd het voor het eerst echt spannend vanwege de Geelsnavelduiker die gemeld werd uit de Grevelingen. Na een spannend dagje met vooral beroerde waarnemingen van het beest wisten Chris, Wiegert en ik hem laat in de middag uiteindelijk heel mooi en dichtbij in de kijker te krijgen. Die dag zagen we trouwens alle vier de 'Nederlandse' duikersoorten, dus ook de IJsduiker, en kregen het vrouwtje Brilzee-eend dat al een tijdje bij de Brouwersdam verbleef als bonus. De Buffelkopeend van Barendrecht hadden we op de heenweg al opgehaald.
Op 22-02 leverde een tochtje naar Hoek van Holland mij het eerste nieuwe taxon voor Nederland op: Zugmayers Huiskraai, een ondersoort van de Huiskraai met een lichtere kraag, die al een tijdje werd gezien maar waar ik nog steeds niet op af was geweest.

Zugmayers Huiskraai

Helaas was 2013 voor de Huiskraai niet zo'n goed jaar: onlangs oordeelde de Raad van State in al haar 'wijsheid' dat ze mogen worden weggevangen en gedood. Triest.
Op 01-03 leverde een tochtje naar de Achterhoek waarnemingen op van de befaamde Oehoe op het nest en van een Middelste Bonte Specht.
Op 04-03 werden in de Biesbosch een paar typische soorten voor dat gebied gescoord: de Cetti's Zanger en de Zeearend. Met beide voorheen zeldzame soorten gaat het gelukkig erg goed in ons land.
Tijdens een heerlijk midweekje in Zuid-Limburg met Cilja kon ik rond 21-03 genieten van zingende Kortsnavelboomkruipers en Middelste Bonte Spechten.
Voor wie zich afvraagt waar nu al die nieuwe soorten voor Nederland blijven: 2013 kwam wat dat betreft langzaam op gang. De winter duurde lang en het voorjaar stelde qua weer weinig voor. Maar op 13-04 was het zo ver: in Den Helder bevond zich een Rode Rotslijster die we zonder moeite wisten op te rollen. De vogel had wat meer blauwgrijs dan gewoonlijk, o.m. op de flanken, waardoor er nog discussie is over de vraag of het misschien een hybride is. Het zal nog wel even duren voordat er duidelijkheid is over de identiteit c.q. telbaarheid van deze vogel, maar mooi was -ie wel!
Op 21-04 zag ik met René en Koert tijdens onze jaarlijkse Biesboschtocht leuke soorten als Beflijster, Rouwkwikstaart, Visarend, Roerdomp en als klap op de vuurpijl een Draaihals!
Op 10 en 11-05 was het Dutch Birding voorjaarsweekend op Texel, dat helaas geteisterd werd door zeer slecht weer en weinig soorten. Ik zei het al: het jaar kwam langzaam op gang... Toch haalden we onderweg naar Texel nog de Grote Burgemeester van Amsterdam op en een Kraanvogel bij de Dijkgatsweide. Op Texel zelf waren het vooral Morinelplevieren, Witbuik- en Zwarte Rotganzen die werden gevonden, al leverde dag twee nog een mooie Gestreepte Strandloper op.

Vrouwtje Kaapverdische Mus.

Toen mei over de helft was, kwam er beweging in de zaak. Een leuk fenomeen waren de Kaapverdische Mussen die per schip in de haven van Hansweert arriveerden en door veel vogelaars, waaronder ondergetekende, werden bezocht. Niet dat ze kans maken om op de Nederlandse lijst te komen, maar leuk waren ze wel.
Tijdens ons jaarlijkse uitje naar Montferland zagen Cilja en ik onder meer Wespendieven, Raven en een paar Europese Kanaries.
Op de laatste dag van mei barstte het echt los. Met René maakte ik een heerlijk rondje door het westen van ons land en wist daarbij eindelijk de Terekruiter aan mijn Nederlandse lijst toe te voegen. De ruiter bevond zich in een plasje bij Haarlem en liet zich heel fraai zien (en een dag later zelfs horen!).

Terekruiter

De tweede soort van die prachtige dag was de adulte Kleine Klapekster die zich bij Voorhout bevond. Ook deze vogel werkte fantastisch mee. Het was pas mijn tweede in Nederland ooit. De derde topsoort van de 31e mei was de Iberische Tjiftjaf die al een tijdje zat te zingen in een Amsterdams bos. Ook deze tjif was snel gevonden, en het lijkt erop dat dit weer eens een 'goeie' is met de juiste zang.
Een dag later maakte ik met Wiegert hetzelfde rondje, minus de Iberische Tjiftjaf maar inclusief een uit Waterhoek gemeld Kleinst Waterhoen, opnieuw een nieuwe Nederlandse soort voor mij. Het was een koude, winderige ochtend, maar tegen alle verwachting in liet de vogel zich prima en van nabij horen en uiteindelijk zelfs schitterend zien.

Kleinst Waterhoen, Waverhoek U (foto: Wiegert Steen)

In de Ronde Venen bevond zich ook nog een paar broedende Steltkluten, die we uiteraard meepikten. Nadat we opnieuw hadden genoten van Terekruiter en Kleine Klapekster reden we nog even naar de Biesbosch, waar een Noordse Nachtegaal zat te zingen. En dat deed hij ook toen wij arriveerden. Er is geen vogel bij wie het 'luid' in het woord 'geluid' zozeer van toepassing is. Een leuke bijvangst was de zingende Grote Karekiet.
Op 15-06 deden we een rondje Limburg, dat onder meer een fraaie zingende Orpheusspotvogel opleverde, alsmede een mannetje Grauwe Klauwier. We zochten ook naar de zingende Roodmus die hier al een tijdje huisde, maar alleen ik was gelukkig genoeg om 'm een riedel te horen zingen.

Rosse Waaierstaart, een nieuwe soort voor Nederland.

Op 07-07 genoten we weer van Nachtzwaluwen en Houtsnippen tijdens een avondlijk uitstapje naar de Leusderheide.
De zomer werd voornamelijk besteed aan het zoeken naar andere levende have dan vogels: vlinders, libellen, zoogdieren en reptielen. Dat leverde tal van nieuwe en bijzondere soorten op, zoals Spiegeldikkopje, Kleine IJsvogelvlinder, Zuidelijke Heidelibel, Bandheidelibel, Zwervende Heidelibel, Kanaaljuffer, Bever, Adder, Ringslang en Boomkikker, om er maar een paar te noemen. Ook de invasie van Oranje Luzernevlinders mag niet onvermeld blijven, evenmin als mijn vogelreis naar Turkije. Maar als we dat ook nog moeten meenemen in dit jaaroverzicht ben ik nog wel een tijdje bezig. We houden het maar bij vogels in Nederland.
Op 25-07 zag ik met Wiegert nog twee Zwarte Ooievaars tijdens een zoektocht naar vlinders en libellen op de Kampina. September leek te gaan verstrijken zonder veel spektakel, maar toen ineens was er op 27-09 die foto op het determinatieforum van waarneming.nl van een overduidelijke Rosse Waaierstaart bij Petten! Gelukkig konden Wiegert en ik direct de volgende dag en het kostte weinig moeite om deze nieuwe soort voor Nederland (en dus ook voor onze Nederlandse lijst) te scoren. In een moeite door pakten we die dag de Arendbuizerd van de Maasvlakte mee, ook een nieuwe voor mijn Nederlandse lijst, zodat ik voor het eerst sinds 1995 weer eens een dubbelslag kon slaan.

De 'handtamme' Zwarte Zeekoet van IJmuiden.

Op 05-10 maakte ik met Chris een rondje langs een paar Zuidhollandse zeldzaamheden, waarbij we de eerste Bladkoning van het seizoen zagen en ook de Katwijkse Hop, al was die laatste helaas snel verdwenen om niet meer te worden teruggevonden die dag. Ook bezochten we die dag opnieuw de Arendbuizerd, omdat Chris 'm nog niet had kunnen twitchen.
Het was alweer tijd voor het Dutch Birding najaarsweekend, dat eveneens werd geteisterd door slecht weer. Met uitzondering van de eerste dag. Die viel ontzettend mee qua weer en leverde een fantastische soort op: de geheimzinnige Struikrietzanger, die zich op 12-10 prachtig liet zien en horen op de noordpunt van Texel. Die dag ook weer een Bladkoning, alsmede een Klapekster en als heerlijk toetje nog een bergfluiter die wellicht nog een Balkanbergfluiter zal blijken te zijn en dan een nieuwe voor Nederland voor me is.
Op 14-10 bezochten we op de terugweg vanuit Texel een spectaculaire groep van maar liefst tien Zwarte Ibissen bij Castricum.
Op 22-10 moesten we opnieuw in actie komen, ditmaal vanwege een Daurische Klauwier bij Waverhoek, die zich weliswaar van afstand maar toch goed herkenbaar liet zien, en een Zwarte Zeekoet bij IJmuiden, die zich buitengewoon fotogeniek gedroeg.
24-10 bracht ik met Chris op de Maasvlakte door, waarbij we over zee een Noordse Stormvogel zagen vliegen, alsmede een Smelleken. Die eerste had ik al jaren niet meer gezien. En opnieuw een potentiële nieuwe voor Nederland die dag, in de vorm van een Siberische Braamsluiper, een ondersoort van de Braamsluiper die waarschijnlijk binnen afzienbare tijd wordt afgesplitst. De vogel liet zich mooi zien en riep af en toe. Foto's en geluidsopnamen zijn gemaakt t.b.v. het t.z.t. beoordelen door de CDNA.

Grote Kruisbek.

Dan loopt het tegen eind november en dan denk je normaal gesproken dat het vogeljaar wel zo'n beetje ten einde is. Niets was minder waar. Inmiddels waren Grote Kruisbekken in flink aantal ons land binnengevallen, en die wisten we op 22-11 op de Strabrechtse Heide te scoren, te fotograferen en het geluid op te nemen. Zeker 14 stuks van deze fijne vogel vertoonden zich aan ons.
Een paar dagen later volgde dé klapper van 2013. Er werd een Sperweruil gemeld in Zwolle! Opnieuw waren Wiegert en ik er als de kippen bij en op 25-11 konden we hem inrekenen en heel mooi fotograferen bovendien. Op 30-11 gingen we in de herkansing met Chris erbij en ook toen zagen we de imposante Sperweruil op fraaie wijze. Maar er was meer, want bij Kamperhoek werd al een paar dagen, weliswaar met veel pijn en moeite, een Swinhoe's Boszanger gezien die daar iets eerder was geringd. Het werd een spannend middagje zonder erg veel hoop op succes, maar uiteindelijk kregen we hem, nadat we de vogel al hadden horen roepen, vrij in de kijker! Hopla, alweer een nieuwe voor mijn Nederlandse lijst!

Dwerguil!

Goed, en dan denk je dat het nu toch wel over zal zijn. Het was een prachtig jaar, mogen we nu s.v.p. even relaxend december door, richting 2014?
Nee, dat mocht niet. Op 10-12 werd er een Dwerguil gefotografeerd in een bos in Overijssel. En weer moesten we in actie komen, want de Dwerguil was een totaal nieuwe soort, en wat voor een. Wiegert en ik vielen met onze neuzen in de boter, want op 11-12 konden we het mini-uiltje redelijk soepeltjes inrekenen, iets wat de dagen erna voor velen onmogelijk bleek. Maar gelukkig, er kwam een herkansing, want een paar dagen geleden werd de vogel opnieuw gevonden en nu blijkt hij makkelijker te zijn. Op 29-12 zag ik het Dwerguiltje opnieuw en bovendien wist ik mijn tweede Siberische Taling ooit te scoren, nabij het sluizencomplex van Driel.
Het is nu 30-12, 14:29 uur en ik hoop eerlijk gezegd dat de vogels me een paar dagen met rust laten ;-) Op 1 januari begint een gloednieuw vogeljaar. Hopelijk komt het enigszins in de buurt van 2013.

... en nogmaals de Sperweruil.

29-12-2013: Oudejaarsvogelen

De Dwerguil liet zich fantastisch zien vandaag!

Het is een traditie: op een van de laatste dagen van het jaar ga ik met mijn vrienden René en Koert altijd een dagje 'oudejaarsvogelen'. Om de jaarlijst op het laatste moment nog wat op te krikken of om gewoon lekker wat te vogelen en bij te praten. René en Koert waren net terug van een vogelreis naar Gambia, dus er was genoeg bij te kletsen en bovendien zaten er voor hen nog een paar gloednieuwe soorten in het land, te weten de Siberische Taling en de Dwerguil. De keuze was dus eenvoudig, temeer omdat de Siberische Taling voor mij nog een fraaie jaarsoort zou zijn.
Om negen uur vertrokken we uit Leerdam en na enige tijd arriveerden we bij het sluizencomplex van Driel, waar de vogel juist weer was gemeld. Er waren geen vogelaars (meer) ter plaatse, wel zat er een grote en onoverzichtelijke groep Smienten langs de oever. Daar moest -ie tussen zitten. Maar vinden deden we 'm niet, aanvankelijk. Langzamerhand arriveerden er meer vogelaars en op een zeker moment vond een van hen het mannetje Siberische Taling! Hij zat een beetje verstopt achter wat Smienten en een Grote Zaagbek, maar als je eenmaal wist waar hij zat was -ie redelijk eenvoudig terug te vinden. De taling liet zich door de telescoop mooi bekijken. Het was pas mijn tweede ooit, voor Koert en René was hij een heuse lifer.

Foto genomen met mijn telefoon door de telescoop van René. Dat ging nog beter dan met mijn fototoestel...

We hoorden dat de Dwerguil vanmorgen ook alweer was gezien en dat was welkome informatie, omdat hij sinds gisteren op de sites wordt verborgen omdat de vogel territoriaal gedrag schijnt te vertonen. Toen wij arriveerden was de vogel gevlogen, maar gelukkig duurde het niet lang voordat hij werd teruggevonden, hoog in een boom langs een pad. Daar bleef het uiltje heel relaxed zitten, poetste af en toe zijn veren en keek wat in het rond. Hij liet zich kortom prachtig en uitgebreid bekijken en zowaar ook fotograferen, al lukten de foto's die ik met mijn telefoon door René z'n telescoop nam beter dan die welke ik met mijn camera nam. Maakt niet uit, het was geweldig! De tweede lifer van deze dag voor Koert en René, en ik was superblij met deze fraaie tweede waarneming.
We gingen na een uur of anderhalf lekker lunchen in Lettele en praatten uitgebreid bij. De Bonaparte's Strandloper werd niet meer gemeld, dus na de lunch hielden we het voor gezien. Het was opnieuw een heerlijke vogeldag, de laatste van het superjaar 2013!

20-12-2013: Geen Grote Kruisbekken

Vanmorgen hebben Chris, Wiegert en ik nog een ochtendje op de Strabrechtse Heide doorgebracht om de Grote Kruisbek voor Chris op te zoeken. Helaas bleven ze vandaag onvindbaar. Wel scheen de zon en was het alleszins aangenaam weer. We zagen een paar 'gewone' Kruisbekken, waarvan we de roep opgenomen hebben. Het bleek type C te betreffen, altijd leuk om te weten. Verder weer veel Kuifmezen, overvliegende barmsijsjes, een roepende Havik, Grote Zilverreigers in het Beuven, een Eekhoorn en een Vuurgoudhaan toen we alweer bijna bij de auto waren.

11-12-2013: Er kan nog meer bij: Dwerguil!

Dwerguil met zojuist gevangen muisje. Foto: Wiegert Steen.

Het is een compleet waanzinnig vogeljaar, beste lezers. Wat moet ik er nog van zeggen? Steeds als je denkt: nu wordt het niet beter, dit was een mooie afsluiter voor 2013, blijkt dat er nóg meer in het vat zit. Gistermiddag werd er een Dwerguil gemeld uit een bos bij Lettele (dat ligt in Overijssel, iets ten oosten van Deventer; als je er nog nooit van hebt gehoord neem ik het je niet kwalijk). Een prachtige ontdekking van Mathijs Oosterhuis, die ik vandaag toevalligerwijs nog even tegen het lijf liep zodat ik hem er hartelijk voor kon bedanken. De Dwerguil was een nieuwe soort voor mij, niet alleen voor Nederland, maar ik had 'm nog nooit eerder gezien.
Gisteravond dus snel een afspraak met Wiegert gemaakt. Die zat in Wageningen, dus ging ik vanmorgen eerst per trein naar station Ede-Wageningen. Ik liep een halfuur vertraging op, maar om negen uur konden we onderweg naar Lettele, waar we rond tien uur aankwamen. Er was alweer een man of zeventig aan vogelaars, maar toen wij aankwamen was de uil nog niet gevonden, zodat wij ook maar gingen zoeken. Na een halfuurtje ontstond er ineens paniek en iedereen begon te rennen (gelukkig dezelfde kant op), zodat wij ook maar met de stroom meerenden. De Dwerguil was gevonden! Het duurde even voordat ik hem ook in beeld had, maar gelukkig mocht ik even door de telescoop van een andere vogelaar kijken, waarvoor dank! Toen kon er wat relaxter gezocht worden en jawel, daar zat het uiltje, met een muis in z'n klauwtjes. Wel achter allemaal takjes, zodat mijn compactcameraatje met autofocus onbruikbaar was, maar Wiegert heeft nog een aardige plaat kunnen maken, zoals je hierboven kunt zien.
We konden zo'n drie kwartier genieten van de Dwerguil. Wat is het een klein propje en wat is dat korte staartje grappig! Na zo'n drie kwartier verplaatste de vogel zich een metertje en nog een paar minuten later vloog de vogel dieper het bos in. Om tot het moment waarop ik dit schrijf niet te worden teruggevonden. Ik kan me voorstellen hoe erg de laatkomers balen... (Naschrift: later op de middag is de vogel toch weer teruggevonden!).
We gingen ook maar weer zoeken, vonden veel Kuifmezen en Zwarte Mezen en af en toe vloog er een groep Kruisbekken over. Maar het Dwerguiltje kwam niet meer tevoorschijn. We prezen ons gelukkig dat we er op tijd bij waren!

Vogelaars bij de Dwerguil. Hij is in beeld!

30-11-2013: Het kan niet op!

Begint al dat volk de Sperweruil te irriteren? Aan zijn gezichtsuitdrukking zou je zeggen van wel, maar aan zijn gedrag was het niet te merken.

Het vogeljaar 2013 begint behoorlijk uit de hand te lopen. We hadden net de Sperweruil achter de kiezen of er werd alweer een bloedzeldzame Swinhoe's Boszanger gemeld bij Kamperhoek, die daar op 23 november was geringd en pas dagen later werd teruggevonden. Nu vinden wij dat helemaal niet erg natuurlijk, en vanmorgen om half acht vertrokken Chris, Wiegert en ik eerst naar Zwolle, want Chris had de Sperweruil nog niet kunnen twitchen en wij vonden het ook geen straf om die soort nog een keer te zien. We vielen met onze neuzen in de boter, want de vogel was bij aankomst onmiddellijk te zien terwijl hij met een muis in z'n klauwen wegvloog. Jammer voor de uil, maar de muis wist zich blijkbaar los te wringen, viel naar beneden en wist zich zodoende toch nog in veiligheid te brengen. Tot onze verbazing waren er ook op dag 7 van z'n verblijf nog zeker honderd man op de uil afgekomen. Later vandaag zou dat aantal toenemen tot zo'n 400 man, met als gevolg dat onvoorzichtige kijkautomobilisten tegen elkaar opreden. De Sperweruil is misschien wel de eerste dwaalgast in Nederland die een auto-ongeluk heeft veroorzaakt...
Na ruim een uur besloten we dat we genoeg hadden gezien. De uil was rustig op een plek hoog in de bomen achter de takken gaan zitten, dus erg veel was er niet meer aan te beleven.

Een Klapekster is altijd leuk. Vandaag hadden we er een langs de Praamweg in Flevoland.

De Swinhoe's Boszanger was op dat moment nog niet gemeld, en eerlijk gezegd hadden we er niet ontzettend veel vertrouwen in dat die zou worden teruggevonden. We besloten om wat te vogelen langs de Knardijk en de Praamweg, en mocht de Swinhoe's dan alsnog worden gemeld, dan waren we via de A6 zo bij Kamperhoek. Dat bleek een goede gok. Langs de Knardijk stuitten we op een groepje van een stuk of tien Baardmannetjes, en die had ik nog altijd niet op de jaarlijst. Mooi dus. Langs de Praamweg liet een Grote Zilverreiger zich fraai fotograferen, alleen bleken bij thuiskomst alle foto's overbelicht te zijn, althans het cruciale reigergedeelte ervan. Niet getreurd, even verder vonden we een Klapekster, en die liet zich mooi zien en leuk op de gevoelige plaat zetten. Klapeksters zijn altijd een feestje om tegen te komen!

Nogmaals de Klapekster.

We reden naar de Kleine Praambult, waar we minstens 1000 Kieviten de lucht in zagen gaan. De oorzaak was een jagende Slechtvalk, die zich fraai liet zien. Een eind verderop zat een Zeearend in de top van een dode boom, ook altijd leuk, en een klein valkje dat langsvloog was hoogstwaarschijnlijk een Smelleken, maar daar zag ik net te weinig aan.
Rond twaalf uur checkten we weer eens de DB-site en jawel: de Swinhoe's Boszanger was met zekerheid gezien! We aarzelden geen moment, stapten in de auto en reden met gezwinde spoed naar het bosje bij de Kamperhoek waar de vogel verblijft. Bij aankomst zagen we ook hier een enorm aantal auto's staan en er waren zeker 150 man present (misschien wel meer, schatten is niet zo mijn ding). Natuurlijk was de vogel alweer gevlogen toen we aankwamen, dus er zat niets anders op dan met de meute af te wachten op de plekken waar hij zo nu en dan werd gezien. Soms zag iemand hem en dan stoof de massa naar de plaats des onheils, waar de vogel dan natuurlijk allang weer verdwenen was. Na ruim een uur hadden we dit wel gezien en we besloten met z'n drieën een pad door het bos te nemen, waar het rustig was en waar de groep met Staartmezen waar de Swinhoe's tussen zat misschien wel te vinden zou zijn. Maar uiteindelijk kwamen we weer uit aan de rand van het bos, precies op de plek waar honderd man naar de overkant stond te kijken. De zanger was net weer gezien! We wachtten even en... daar klonk ineens het roepje van het kleine opdondertje, een beetje Witte Kwik-achtig, stuiterend tweelettergrepig roepje. En even later kwam het beestje kort tevoorschijn, om na een halve seconde naar rechts te vliegen. Langzaam schoof de hele vogelaarsgroep op naar rechts, en steeds werd de Swinhoe's even gezien, tot hij uiteindelijk een paar minuten vrij poseerde aan de rand van het bosje. Er klonken kreten van opwinding en vreugde, twitchers feliciteerden elkaar en vielen elkaar in de armen en de opluchting van al die mensen, van wie sommigen er waarschijnlijk al vanaf de vroege morgen stonden, was gigantisch.

Een gedeelte van de aanwezige vogelaars bij de Swinhoe's Boszanger.

Mensenlief, wat een twitch. Zenuwslopend en op een zeker moment tamelijk hopeloos, maar uiteindelijk toch nog geslaagd! Na het moment van euforie gingen de meeste mensen er vrij snel vandoor, mooier zou het niet worden vandaag. Een deel bleef nog even hangen, en dat deel staat op de foto hierboven. Het was weer een fantastisch dagje, met voor mij opnieuw een nieuwe soort voor Nederland.

25-11-2013: Sperweruil!

De Sperweruil, een van mijn grootste wenssoorten, eindelijk in the pocket!

Gisteravond ontstond er ineens hevige opschudding in vogelaarsland, want in Zwolle werd een Sperweruil ontdekt! Eigenlijk herondekt, want de vogel was op 12 november jl. al waargenomen door een machinist van de NS, maar ondanks dat enkele mensen toen hebben gezocht, werd de vogel toen niet teruggevonden. Maar gisteren zat -ie dus ineens bij het BP tankstation aan de IJsselallee te Zwolle. Vele tientallen vogelaars waren er meteen op af gegaan, en de vogel werd tot na middernacht gezien. Toen was hij weggevlogen en voor degenen die niet meteen konden maar moesten wachten tot vandaag was het hopen en bidden dat hij zou worden teruggevonden. Want de Sperweruil mensen, dat komt dicht in de buurt van de ultieme wenssoort: bloedzeldzaam in Nederland met slechts vier waarnemingen in de laatste 100 jaar en dan dat uiterlijk! Wat een beest!

"Loopt daar een muis?"

Het spreekt bijna vanzelf dat Wiegert en ik er vandaag op af gingen, want we waren allebei 's middags in de gelegenheid en het was een totaal nieuwe soort voor ons allebei. En wat voor een! Na een spannende rit van vijf kwartier arriveerden we op de plek en we zagen al zo'n 100 man en vrouw staan kijken. Gauw de auto geparkeerd, erheen gelopen en jawel, daar zat de Sperweruil, helemaal verscholen achter takjes in een boom, dichtbij en fraai te zien, maar niet te fotograferen. Ondanks dat alleen de waarneming al ontzettend kicken was, wil je van zo'n soort natuurlijk ook als het even kan een paar leuke foto's. We moesten geduld hebben, maar uiteindelijk, na een dik uur op dezelfde plek te hebben gebivakkeerd, begon de uil te bewegen en uiteindelijk vloog hij naar een andere boom midden op de groenstrook langs de weg, waar hij kort bleef zitten om vervolgens naar een boom in de middenberm van de autoweg te vliegen. Daar zat -ie wel mooi vrij, maar onder beroerd licht. Zo is het altijd wat. Maar de aanhouder wint, want na een kwartiertje of zo vloog de Sperweruil wederom op om prachtig open en bloot te gaan zitten onder mooi licht.

"Wat een drukte, is dat allemaal om mij?"

Toen was het fotograferen geblazen, en dat leverde boven- en onderstaande plaatjes op. Ondertussen waren diverse cameraploegen van nieuwsprogramma's aan het filmen en mensen aan het interviewen en er was door de gemeente zelfs een mannetje ingeschakeld om ervoor te zorgen dat overenthousiaste vogelaars niet op de rijbaan van de autoweg zouden belanden (en om ervoor te zorgen dat er niet geparkeerd werd naast die autoweg...). Om kwart voor vier waren we voldaan en reden we huiswaarts, met een van de mooiste soorten van dit jaar, nee, van de afgelopen jaren, in the pocket.

Een deel van de toegestroomde vogelaars. De Sperweruil zit in de rode cirkel.