28-12-2012: Wintervogels

Een van de drie Strandleeuweriken die we vandaag zagen.

Het was om eerlijk te zijn niet echt een aanlokkelijk idee om na al die tropische vogels in het heerlijk warme Gambia weer in de Nederlandse zeik-en waaiwinter aan de slag te gaan. Maar het moet er toch een keer van komen en zodoende vertrok ik vanmorgen om half acht in het aangename gezelschap van Chris en Wiegert naar de Kwade Hoek op Goeree, een plek waar zich momenteel allerlei leuke wintergasten ophouden.
Het bleek nog heel wat inspanning te vergen om op de goede plek te komen, want de paden waar we over moesten, waren grotendeels ondergelopen en we hadden geen laarzen meegenomen, zodat het meteen al nattevoetenwerk werd. Maar de beloning was fantastisch.
We bereikten het strand en liepen ruim een kilometer noordwaarts op de grens van strand en duintjes teneinde onze doelsoorten te vinden. Het duurde even, maar toen begonnen de soorten ook binnen te rollen. Er kwam een grote groep Sneeuwgorzen op ons af gevlogen en de hele groep landde na lang aarzelen vlakbij ons. Het is wonderbaarlijk hoe zo'n grote groep vogeltjes onzichtbaar kan verdwijnen in zulke lage vegetatie, maar uiteindelijk lieten enkele Sneeuwgorzen zich toch heel mooi van nabij zien. Intussen was een stukje verderop een Slechtvalk opgedoken die ruzie maakte met een op de grond zittende Buizerd. De Sneeuwgorzen vlogen op, maar werden onmiddellijk afgelost door een groepje van pakweg acht Fraters die laag en roepend over ons heen kwamen vliegen. Daarbij sloten zich circa twintig IJsgorzen aan en het hele clubje landde een vijftigtal meters verderop op de grond. Uiteindelijk kregen we de IJsgorzen prachtig en van heel nabij in beeld. Leuk was ook dat we de roepjes van Sneeuw- en IJsgors en van de Fraters nu eens uitgebreid konden beluisteren, want daarvoor krijg je als vogelaar in Nederland niet echt heel veel kansen.

Twee van de drie Witbuikrotganzen bij het Grevelingenmeer.

En het was nog niet gedaan. Andere vogelaars hadden een Zeearend ontdekt die op een zandplaat zat te rusten en hoewel de arend ver weg zat, was hij onmiskenbaar. Een Drieteenstrandloper kwam aanvliegen en begon wat rond te scharrelen, en uiteindelijk vonden we onze laatste doelsoort: de Strandleeuwerik! Drie van deze fraaie een weinig geziene leeuwerikjes scharrelden rond over het slik en lieten zich zelfs een beetje fotograferen. En zo kwamen we met een hele lading schaarse wintervogels weer aan bij de parkeerplaats, maar niet na nog een Cetti's Zanger te hebben gehoord. Het was een heerlijk ochtendje vogelen op de Kwade Hoek en de Strandleeuwerik was zowaar nog een jaarsoort voor mij, zodat de Nederlandse lijst op 281 soorten eindigt dit jaar.
Intussen was het gaan regenen, maar we reden nog naar de Brouwersdam, waar aan de Grevelingenzijde Witbuikrotganzen waren gemeld. Die vonden we snel; drie Witbuikjes bevonden zich in een grote groep Rotganzen en lieten zich ook nog aardig fotograferen.
Daarna begon het steeds harder te regenen. We (vooral Chris) deden nog ons best een IJseend aan de zeeezijde te vinden, maar na een tijdje hielden we het voor gezien. Het was een mooie afsluiting van het vogeljaar 2012, dit tochtje.

Zoethoudertje

In afwachting van het verslag, waarvan de afronding nog even tijd kost, hier alvast nog wat foto's uit Gambia!

Caper White

Reuzenstern

Koereiger

Dideric Cuckoo

Egyptian Plover

Garden Bulbul

Laughing Dove

Northern Carmine Bee-eater

Red-cheeked Cordon-bleu

Small Orange Acraea

Sporenkievit

Striped Kingfisher

Wire-tailed Swallow

African Darter

African Pierrot

Gambia 2012: een voorproefje

Vooruitlopend op het verslag van mijn recente vogelreis naar Gambia dat ik later zal plaatsen, zijn hier alvast wat foto's om in de stemming te komen.

Goliath Heron

Green Monkey

Grey-headed Gull

Hamerkop

Hooded Vulture

Malachite Kingfisher

Marabou Stork

Namaqua Dove

Nile Monitor

Northern Carmine Bee-eater

Pearl-spotted Owlet

Pied Kingfisher

Pink-backed Pelican

Red-throated Bee-eater

Rufous-crowned Roller

Senegal Chameleon

Senegal Coucal

Senegal Thick-knee

Squacco Heron

Swamp Flycatcher

Western Reef-heron

Common Scarlet

Cut-throat Finch

Elegant Acraea

15-11-2012: Pestvogels!

Een van de allermooiste vogels die je in ons land kunt zien: de Pestvogel!

De afgelopen weken tekent zich een flinke invasie van Pestvogels af in ons land, en dat is goed nieuws voor iedereen die van vogels houdt. Want Pestvogels behoren tot de allermooiste vogels die je in ons land kunt aantreffen. Op dat aantreffen maak je in sommige jaren veel meer kans dan in de meeste jaren, want soms, als in het noorden het voedsel schaars is, komen de Pestvogels massaal naar onze streken gevlogen. Dit jaar lijkt zo'n jaar te worden.
Ik was al een aantal keren Leerdam doorgefietst in een poging ze ook hier te vinden, en tweemaal zijn ze ook uit Leerdam gemeld, maar de volgende dag lieten ze zich dan niet meer vinden. Dus besloten Chris en ik om vandaag een paar uur uit te trekken voor een bezoek aan Barendrecht, waar ze wel Pestvogels hebben.

De Pestvogels zaten al op ons te wachten.

Toen we om een uur of twaalf ter plaatse arriveerden, zat er al een mooi groepje van dertien stuks op ons te wachten. Aanvankelijk hoog in een boom, later kwamen ze af en toe naar beneden om van de besjes van een Gelderse Roos te snoepen, waarbij ze zich prachtig lieten zien en veelvuldig hun leuke, kenmerkende belletjesroep lieten horen. Na enige tijd vloog het groepje weg, waarna wij naar een andere plek liepen, waar de tweede helft van de groep, die aanvankelijk zo'n 45 vogels telde, vaak fourageert. Ook deze groep hadden we snel gevonden.

Ondanks het sombere weer kon ik toch nog een paar aardige plaatjes van deze prachtvogels maken.

Ook de tweede groep bleek uit dertien vogels te bestaan, maar toen we later die middag weer terug op plek 1 waren, voegde zich nog een veertiende vogel bij die groep, zodat we waarschijnlijk 27 verschillende vogels hebben gezien.

We hebben zo'n anderhalf uur genoten van deze heerlijke vogelsoort, die zich bovendien, ondanks het nogal sombere weer, ook nog eens aardig liet fotograferen. Hieronder vind je ook nog de link naar een filmpje dat ik heb gemaakt van de bessen etende Pestvogels. Daarop is ook hun roepje te horen.

Filmpje Pestvogels Barendrecht

09-11-2012: Treintwitch naar Roze Spreeuw

De Roze Spreeuw. Ondanks het sombere weer en de afstand toch nog een aardig bewijsplaatje.

De hele week lonkte de Roze Spreeuw die momenteel in Bussum verblijft, nadrukkelijk. Maar de ene dag was het baggerweer, de andere kwam het niet uit. Vandaag was het echter droog, er was zowaar wat zon voorspeld en kon ik er een paar uurtjes tussenuit, dus maakte ik er weer eens een ouderwetse treintwitch van. Na vijf kwartier was ik op het station van Bussum Zuid en vandaar is het nog slechts een paar honderd meter lopen naar het speeltuintje waar de vogel huist. Hét speeltuintje? Nee dus. Want ik dacht de plek te hebben gevonden, een klein speeltuintje tussen twee straten in een rustig wijkje, en ging daar op een bankje zitten wachten. Maar toen er na een halfuur nog zowat geen vogel in zicht was, besloot ik maar een rondje te gaan lopen. Een goeie zet, want vijftig meter verder stuitte ik opnieuw op een speeltuintje, en dit was dus de goede plek.

Er gingen opnieuw twintig minuten voorbij, waarin ik wel de 'witte Huismus' - een leucistische mus - zag en kon fotograferen, maar die geen Roze Spreeuw opleverde. Er arriveerden nog enkele vogelaars en ineens zat -ie er, eerst in de klimop, later een paar keer in wat kale takken en in de conifeer waarin hij vaak wordt gezien. De Roze Spreeuw liet zich mooi bekijken, maar omdat het erg somber weer was en de vogel ofwel tussen de takken zat, ofwel nogal ver weg zat, kwam ik fotografisch gezien niet verder dan een paar bewijsplaatjes. Toen de vogel zich een keer of vijf mooi had laten zien, vond ik het welletjes en ging naar de trein, die ik uiteraard net voor me zag wegrijden. Maar dat mocht de pret niet drukken. Jaarsoort 279 was binnen, in de vorm van een van mijn favoriete vogelsoorten.

Een maf gezicht, zo'n leucistische Huismus.

04-11-2012: Steppeklapekstertwitch

De Steppeklapekster, wat een prachtige zeldzaamheid!

Vanmorgen in alle vroegte vertrokken Wiegert en ik naar Den Helder, zodat we de boot van half negen naar Texel zouden halen. Want op Texel bevindt zich al een aantal dagen een Steppeklapekster, een soort van het kaliber 'ultrazeldzaam', en die wilden we allebei dolgraag zien. Voor Wiegert was het een nieuwe soort, zelf had ik ook het exemplaar van 1994 gezien, dat eveneens op Texel verbleef. De huidige vogel is pas de tweede voor Nederland ooit.
De boot haalden we makkelijk, en we waren er niet de enige vogelaars. Terwijl we wachtten op het vertrek van de boot kwam er een klein wit reigertje met grote snelheid overvliegen richting Texel. Diverse aanwezigen, waaronder ikzelf, dachten aan een Koereiger, maar helaas konden we dat niet hard maken. Het ging allemaal iets te snel en foto's konden niet worden gemaakt.

Deze Kokmeeuw liftte mee op de pont naar Texel.

Eenmaal aan boord van de veerboot misten we op een haar na een overvliegende Pestvogel, maar daardoor lieten we ons niet ontmoedigen. Vanaf de boot zagen we enkele Eiders, en een slaperige Roodkeelduiker kon zich nog juist voor de aanstormende veerboot uit de voeten maken. Eenmaal op Texel reden de vogelaars in colonne naar de Watermolenweg, waar de Steppeklapekster zich al dagenlang langs een dijkje ophoudt. We waren de auto nog niet uitgestapt of ik zag 'm van verre al zitten in een van de drie struikjes op de dijk. We haastten ons naar de vogel toe, maar toen we net van korte afstand naar hem stonden te kijken en een paar eerste foto's hadden gemaakt, dook hij weg en kwam voorlopig niet meer tevoorschijn. Pas een halfuur later werd hij weer ontdekt, in een struikje ver weg op het land.

Uiteindelijk liet de Steppeklap zich langdurig van nabij zien en fotograferen.

Het duurde nog een halfuurtje voor hij weer actief werd en naar het dijkje kwam vliegen, waar hij door een aanzienlijke schare vogelaars werd verwelkomd. Na korte tijd verdween hij echter weer ver weg in een veld aan de andere kant van de dijk, maar uiteindelijk landde hij weer in z'n oorspronkelijke struik en liet zich daar uitstekend bekijken en zo goed en zo kwaad als het ging fotograferen, want de afstand was weliswaar prima, maar het licht was tamelijk waardeloos. Al met al besteedden we ruim anderhalf uur bij en met deze fantastische vogel. Daarna was het even bedenken wat te doen. We deden een poging op de Zwarte Ooievaar, maar die zat niet meer op de plek van gisteren. De Siberische Boompiepers van het Robbenoordbos waren alweer gemeld en dus besloten we dat het maar het beste was om daar onmiddellijk op af te gaan.

Het ritselde van de Kramsvogels op Texel.

Achteraf hadden we beter op Texel kunnen blijven, want de SiBoPi's waren voor ons niet weggelegd. Ondanks dat er zo'n man of veertig aan het zoeken was, kwamen ze er niet meer uit. Het was dan ook heel lastig zoeken naar deze over de bosbodem tussen de hoge onderbegroeiing sluipende piepertjes. Je moest ze al toevallig opstoten. Intussen kwam van Texel de ene leuke melding na de andere: Zwarte Ooievaar, Pestvogels, Rosse Franjepoot bijvoorbeeld. Maar uiteindelijk waren we toch erg tevreden met die prachtwaarneming van de Steppeklapekster, doelsoort nummer 1 van vandaag. De aanblik van deze vogel zal ons bijblijven, het gemodder door het Robbenoordbos zal snel zijn vergeten. Toen we terugkwamen bij de auto vlogen er ineens twee Boerenzwaluwen boven de parkeerplaats, lekker laat voor deze soort en een leuke afsluiter.