donderdag 4 oktober 2012

28-04-2011: Relaxed dippen


Het plan was als volgt: de Kaspische Plevier van Texel was per OV bijkans ondoenlijk, althans naar mijn maatstaven, dus zou het de Woestijnplevier van Hoek van Holland worden, aangevuld met de Roodkopklauwier van Zoetermeer en-wie-weet-wat-nog-meer in deze knotsgekke vogelweek. Maar natuurlijk zou het allemaal toch weer anders lopen. Want toen ik om acht uur vanmorgen over de Emmaboulevard liep, kwamen de eerste afdruipende vogelaars me al tegemoet. Geen Woestijnplevier meer te vinden. Gek was dat niet; het was sowieso al een wonder dat dat beest gisteren de halve dag op die rare, drukke lokatie had gezeten. Maar toch teleurstellend, uiteraard.Ik had me er wel een beetje op voorbereid en het voordeel was, dat ik nu relaxed de slikjes langs de boulevard kon afspeuren en wie weet zou ik de plevier daar wel terugvinden. Ik had intussen al een zingende Braamsluiper bij de Berghaven en vijf Huiskraaien rond het Vispaleis gezien. Toen ik een half uur later aankwam bij de Kapittelduinen was ik er redelijk van overtuigd dat ook op de slikken langs de boulevard geen Woestijnplevier aanwezig was. Eigenlijk was er überhaupt erg weinig aanwezig op de slikjes. In de duinen echter zongen twee Nachtegalen en alweer een Braamsluiper, evenals een Grasmus en (kort maar overduidelijk) een Rietzanger. Een Blauwe Reiger liet zich leuk fotograferen en zo liep ik de Noorderdam op: alsof het een gewoon, relaxed vogeldagje Hoek van Holland was.Steeds meer vogelaars hielden het voor gezien en uiteindelijk was ik er weer even alleen als altijd. Ter hoogte van het strand was ik natuurlijk toch extra oplettend en checkte de kleine groepjes Steenlopers en Paarse Strandlopers op plevierachtigen. Ter hoogte van de vloedlijn zag ik ineens een klein sterntje komen aanvliegen, richtte de kijker en had een prachtig Dwergsterntje in beeld! Dat was genieten. Ik liep verder. De zee was tamelijk ruig en rook naar september. Ik speurde geruime tijd over zee of er Jan-van-genten vlogen, maar dat was niet het geval. Wel ineens een Zwarte Stern vlak langs me heen naar het noorden, jaarsoort nummer twee. Ik had geen haast, want zag op mijn Samsung dat ook de Roodkopklauwier nog niet was gemeld, terwijl er wel mensen aan het zoeken waren geweest (want er waren andere vogelsoorten ingevoerd voor de lokatie). Ik kon dus rustig aan doen. Als je nou toch moet dippen, dan maar op deze manier: zonder stress dat je nog ergens heen moet en met een paar leuke goedmakertjes.Natuurlijk bleef ik uitkijken naar de Woestijnplevier en ik liep nog een paar keer de boulevard op en neer en checkte de duintjes – wie weet – waar ik nog een mooie Tapuit vond. Op de slikjes die het dichtst bij de Noorderdam liggen, kwam ineens een Rosse Grutto aanvliegen die zich mooi liet fotograferen. En ja, het deed best een beetje zeer dat ik niet naar Texel kon en dat die Woestijnplevier en die Roodkopklauwier allebei vertrokken waren, maar het was een zacht soort pijn; ik kon tevreden zijn met wat ik de afgelopen week allemaal aan mooie soorten had gezien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen