donderdag 4 oktober 2012

21-05-2011: De Biesbosch en een rondje Groene Hart


Het is 21 mei en prachtig weer, het toppunt van lente, en Christiaan en ik hadden afgesproken om vandaag te gaan vogelen. Dat moest dus wel een mooie dag worden. We begonnen vanmorgen om half zeven. We reden eerst naar de Woudrichemse Dijk, net voorbij Sleeuwijk, want daar wordt al een paar dagen (nachten, eigenlijk) een Kwartelkoning gehoord. Het was een dappere poging, maar de Kwartelkoning had er net een lange nacht roepen op zitten en zat nu ergens te slapen of zo, want hij liet zich niet horen. Voor deze geheimzinnige rakker zullen we een avond moeten uittrekken. We bleven niet te lang en reden door naar de Biesbosch, waar al een week lang een Sneeuwgans in de Polder Hardenhoek rondhangt tussen de Grauwe Ganzen. Maar we hebben dit jaar nog weinig geluk met de zeldzame ganzen. Het werd de Sneeuwgans blijkbaar te heet onder de voeten, hij was in ieder geval niet meer aanwezig. Toch was het genieten in de Biesbosch. Het water stond laag en er liep, zwom en kroop van alles rond over de slikjes en in het water, zoals Lepelaars, twee Dwergmeeuwtjes en vier Zomertalingen.  Aan de zuidwestkant van de polder liepen we een paadje in om de plas van de andere kant te benaderen. Dit was een wondermooi stukje natuur, met zingende Nachtegalen, Sprinkhaanzanger, een mooie Blauwborst, een zingende Wielewaal en als extra dikke krent in de pap een fanatiek zingende Cetti's Zanger die zich ook nog eens visueel liet bewonderen! Het was mijn mooiste Cetti's Zanger ooit en voor Christiaan was -ie een nieuwe soort. Nadat we ons ervan hadden verzekerd dat de Sneeuwgans ook hier niet zat, besloten we naar de Hoogenkampse Plas bij Groenekan te gaan, om daar de Grote Karekiet te scoren. Dat was geen enkel probleem. Bij aankomst liet hij ons heel even in spanning, maar toen hij eenmaal zijn luide, krassende en kwakende zang ten gehore begon te brengen hield hij ook niet meer op. We hebben nog aardig wat tijd aan hem besteed, want hoewel de Grote Karekiet constant zat te zingen, liet hij zich niet zien, althans niet aan mij. Christiaan zag 'm nog even zitten in het riet. Ons volgende doel was de Kraanvogel langs de Hollandse Kade bij Kockengen. Ook dit bleek weer een prachtig gebiedje te zijn. Vrijwel direct hadden we een mooie adulte Zwartkopmeeuw te pakken en dat gold tevens voor de Spotvogel, waarvan we maar liefst drie zingende exemplaren vonden. Ook de Bosrietzanger was twee man sterk aanwezig. Verder ritselde het hier van de Grutto's, die zich ook mooi lieten fotograferen. Twee Zwarte Sterns vlogen over en uiteindelijk vond ik de Kraanvogel, ver weg maar herkenbaar, trillend als een fata morgana in de hitte. Dat fata morgana-idee werd nog sterker toen de vogel, nadat we heel even op een bankje hadden gezeten, ineens gevlogen bleek. Terug bij de auto vloog er nog een mooie Purperreiger over ons heen en toen we nog maar net aan het rijden waren was er ineens een vrouwtje Bruine Kiekendief dat zich prachtig liet bekijken en ook nog een foto toestond. Toen was het tijd voor ons laatste doel van vandaag: de Groene Jonker bij Zevenhoven, dat sinds enige tijd een viertal Steltkluten herbergt, alsmede een Roerdomp. En niet te vergeten een heleboel Geoorde Fuutjes, waarvan we er – inclusief het jonge grut – minstens acht zagen. Terwijl we aan het zoeken waren naar de Steltkluten, die naar verluid ver in het gebied zaten, hoorde ik ineens de Roerdomp. Een enkele hoemp slechts, maar later zou hij nog een aantal malen roepen. Een andere vogelaar die zich bij ons voegde vond de eerste Steltkluut en uiteindelijk zagen we er drie bij elkaar. Ver weg, maar goed herkenbaar en niet de trillende streepjes waarvoor we vreesden. We liepen na enige tijd verder en vonden nog meer Geoorde Futen, nog dichterbij en nog fotogenieker. Je begrijpt het al, het was alweer een heerlijke vogeldag vol met hoogtepunten, en toen we naar huis reden waren we die paar missertjes aan het begin van de dag allang weer vergeten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen