zondag 6 januari 2019

06-01-2019: Bijna niks

Ik schreef laatst al eens dat het ontzettend stil is met vogels in de regio. Vandaag werd dat nog eens bevestigd. Het was aardig weer, dus ik besloot om weer eens richting Rhenoy en Beesd te fietsen, iets wat ik ieder jaar wel een keer doe. Onderweg kijk ik dan ook altijd even bij het dierenparkje De Paaij, waar altijd wel wat escape-Kwakken fotogeniek zitten te zijn.
Maar vandaag was het stil. Erg stil. Terwijl ik nog zoveel doodgewone jaarsoorten moet hebben. Maar geen Putter, Heggenmus, Zanglijster of Ooievaar liet zich zien of horen. Toen ik bij De Paaij arriveerde en zelfs (voor het eerst) de escape-Kwakken het lieten afweten, werd het wel een erg trieste bedoening.
Toch fietste ik nog wat verder en onderweg naar Beesd vloog er ineens een Witte Kwikstaart over me heen. Joepie, een jaarsoort! Dat gaf de burger moed en ik besloot door te fietsen naar de Mariënwaard, waar het ook al doodstil was en ik slechts een flard van een Putter-roepje scoorde en verder niks, afgezien van een Boomklever, wat nog wel leuk was.
Ik fietste terug naar De Paaij, waar ook nu geen Kwakken zaten, ook niet in de slenkjes en slootjes in de omgeving, en teleurgesteld droop ik af. In het dorpje Rhenoy ineens toch nog iets leuks: een Grote Lijster vloog roepend over me heen en dat is er een die ik niet al teveel zie in een jaar. Fietsend richting Leerdam vloog er nog een Sperwer langs die achter een klein vogeltje aan zat, jaarsoort nummer vier. En zo werd de dag op het nippertje toch nog min of meer gered.

vrijdag 4 januari 2019

04-01-2019: Pontjes

Twee Pontjes, de bovenste en de onderste.
Vanmorgen reden Cilja en ik even naar de uiterwaarden van Everdingen, teneinde daar de Kleine Zwanen te scoren die er al een tijdje rondhangen. Of anders een Grote Zaagbek. Maar helaas, de uiterwaarden en ook de Lek tot aan Hagestein leken zowat verlaten. Gelukkig waren we toen al even gestopt bij De Waaij om naar meeuwen te kijken en jawel, ik kreeg al snel een mooie adulte Pontische Meeuw in de kijker. Toen ik thuis de (slechte) foto bekeek, bleek er zelfs nog een tweede Pont op te staan. Het was dus allemaal weer niet voor niets.

donderdag 3 januari 2019

03-01-2019: Rondje door de streek

Een Winterkoning liet zich leuk fotograferen.
Het was vandaag lekker weer: meest zonnig, weinig wind en een graad of 7, zodat ik vanmorgen maar eens per fiets mijn rondje Lappenheide en Acquoy ging maken, uitgebreid met een rondje door het achterland van Asperen.
Veel leverde het niet op. Om precies te zijn kruisten vier jaarsoorten mijn pad: Huis- en Ringmus, Groene Specht en Tafeleend. Wel lieten een Winterkoning en een wijfje Huismus zich leuk fotograferen.
Vrouwtje Huismus.

woensdag 2 januari 2019

02-01-2019: Rondje Zuidhollandse Eilanden en Zeeland

Flamingo's en Chileense Flamingo's bij Battenoord.
Traditiegetrouw hebben Chris, Wiegert en ik het nieuwe vogeljaar vandaag ingeluid met een rondje Zuidhollandse Eilanden en Zeeland. Omdat de al even traditionele Buffelkopeend van Barendrecht, die altijd onze eerste zeldzame soort van het jaar was, dit najaar na 14 winters niet meer is teruggekeerd naar zijn Gaatkensplas, waren de Dwergganzen van het Oudeland van Strijen vandaag ons eerste doel.
Hoewel er lekker droog weer was voorspeld was het vanmorgen bar en boos: regenbuien, harde wind en kou teisterden ons. Kortom, typische Dwerggans-omstandigheden. We tikten snel een paar gewone jaarsoorten binnen en het duurde ook niet lang voordat Wiegert een groepje van circa 18 ganzen ontdekte, ver weg in het weiland (zoals altijd), die weleens onze Dwergjes konden zijn. Dat bleek ook inderdaad het geval. Ze lieten zich deze keer alleen van heel ver bekijken, en toen we naar een andere plek reden vanwaar we dachten ze van dichterbij te kunnen waarnemen, konden we ze niet meer vinden. Enfin, de Dwerggans was weer binnen.
Dat klusje was eigenlijk best snel geklaard, dus konden we bijtijds richting de Flamingo's van Battenoord. Onderweg daar naartoe zagen we dat er op onze route gisteren Patrijzen waren gezien, en jawel, precies op dezelfde plek liep een paartje Patrijs. Dat was fijn, want die hadden we al een tijdje niet meer gezien en ze worden steeds zeldzamer in ons land. Een prima soort dus.
De Flamingo's stelden ons niet teleur, er stonden circa 15 Flamingo's en zo'n 25 Chileense soortgenoten te kleumen in het water bij Battenoord. Er liepen ook nog wat steltjes voor de jaarlijst rond: Wulp, Tureluur, Bonte Strandloper en Steenloper.
Een van de Geoorde Futen van het Veerse Meer.
Snel naar de Brouwersdam, waar gisteren maar liefst twee Zwarte Zeekoeten waren gezien. Een stop bij het Haventje Noord leverde onmiddellijk een, weliswaar verre, Zwarte Zeekoet op, dus dat was alweer niet gek. Het waaide hard aan de Brouwersdam en er waren zodoende niet erg veel vogels te zien, maar natuurlijk is er altijd wel iets te vinden: Middelste Zaagbek, Brilduiker, Eider, Zwarte Zee-eend, Drieteenstrandloper en drie Grijze Zeehonden bijvoorbeeld.
Neeltje Jans leverde een knap door Wiegert gevonden adulte Kuifaalscholver (met kuif) op, alsmede een Dodaars. Even het Veerse Meer checken en zie: er zwommen meerdere Geoorde Futen, waarvan er zich een liet fotograferen.
In de omgeving van Burgh-Haamstede, Plan Tureluur en de Flaauwers Inlagen besloten we de dag met onder meer Kleine Zilverreigers (3), massa's Goudplevieren, zeker 15 Lepelaars, een Zwarte Ruiter, drie Kemphanen, een groepje overvliegende Toendrarietganzen en een stuk of 30 Kluten.
Het was, kortom, een erg leuke en productieve dag.


dinsdag 1 januari 2019

2019 is begonnen!

Allereerst wil ik de lezers van mijn blog een prachtig 2019 toewensen, met veel geluk, gezondheid, liefde en vogels!
Het is vandaag 1 januari en dat betekent dat er weer gewerkt kan worden aan een gloednieuwe jaarlijst. Daarom ben ik vandaag alvast een stukje gaan lopen met de kijker, naar het kasteelbos van Heukelum om precies te zijn.
Het was niet superdruk met vogels, maar ik had toch alvast een paar leuke soortjes: Cetti's Zanger, Boomklever, Grote Gele Kwikstaart, zo'n 70 overvliegende Kolganzen en flink wat Kramsvogels en Koperwieken. Zo had ik toch even snel alvast 35 soorten in de pocket.

donderdag 22 november 2018

22-11-2018: Taigabeest te Wageningen

De Notenkraker van Wageningen.
Zo eens in de tien jaar zie ik een Notenkraker in Nederland. Mijn eerste stamt uit 1985, toen er een kleine invasie was in ons land en er een in het Panbos van Katwijk verbleef. Elf jaar later, in 1996, zat er een in Veenendaal die ik heb gezien. Mijn derde en tot voor vandaag laatste stamt van tien jaar geleden en betrof een vogel die een tijdje bij Horst in Limburg verbleef.
Er is dit jaar sprake van flinke bewegingen onder noordelijke vogels: Pestvogels, Grote Barmsijzen en Witkopstaartmezen bijvoorbeeld. Er was daarom de hoop dat dit jaar ook weer eens wat Notenkrakers zou opleveren en zie: de eerste is enkele dagen geleden gearriveerd te Wageningen.
'Wat zijn dat voor malle wezens, daar beneden?'
Deze Notenkraker komt ongetwijfeld uit de uitgestrekte taigawouden van Siberië en heeft wellicht nog nooit kennis kunnen nemen van het fenomeen 'mens'. Dat blijkt tenminste uit zijn gedrag: hij trekt zich van geen vogelaar of fotograaf iets aan en kuiert doodgemoedereerd tussen al die vreemde wezens door op zoek naar noten, die hij overigens verzamelt en verstopt, hetgeen er op zou kunnen wijzen dat de vogel van plan is om hier de winter door te brengen.
Notenkraker en vreemde wezens met fotoapparatuur.
Gisteravond appte Chris me of ik zin had om er vandaag even op af te gaan en, nou ja, die vraag was niet aan dovemansoren gericht. Een Notenkraker is altijd feest, het zijn uiterst leuke en onderhoudende dieren en ook nog eens hartstikke tam, zodat je meestal een aantal mooie platen overhoudt aan een bezoekje aan zo'n beest.
Zoeken naar noten.
Chris pikte me om halfnegen op en ruim een halfuur later arriveerden we ter plaatse. We zagen meteen dat het goed zat, want er stond/zat/lag al een flink aantal fotografen in een kringetje om een zeker object heen, een object dat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid onze Notenkraker was. En dat klopte, want Chris zag hem al vanuit de auto.
We vermaakten ons zo'n anderhalf uur met de vogel, die deed alsof al die mensen die interesse in hem hadden niet bestonden en het was genieten. Het was jammer dat het wat donker weer was, maar uiteindelijk zaten er tussen de plusminus 170 foto's die ik had gemaakt toch nog zo'n 25 aardige.


Om een uur of elf waren we weer thuis, en de rest van de middag kon ik nagenieten met het uitzoeken en bewerken van de foto's.

zaterdag 17 november 2018

17-11-2018: Ganzen tellen en meer

Knobbelzwanen met zonsopgang bij Polder Hardenhoek.
Wiegert moest vandaag voor SOVON een ganzen-slaapplaatstelling houden bij Polder Hardenhoek in de Brabantse Biesbosch, en Chris en ik gingen mee ter ondersteuning. We waren om kwart over zeven vanmorgen ter plaatse, precies op tijd, want dat was de tijd waarop de telling moest beginnen. Het was helder en koud weer en er stond een kille oostenwind. Voor zonsopgang schetterde er al een Cetti's Zanger vanuit de struiken achter ons, en langzaamaan kwamen de ganzen in beweging en vlogen uit, op naar hun foerageergebieden. Kol- en Brandganzen waren het talrijkst (830 resp. 500 exx.), maar ook Grauwe - (14), Canadese - (7), Nijl- (2) en een veertigtal Toendrarietganzen werden geteld, evenals 9 Knobbelzwanen.
Chris vond op het slik het spoor van een Bever, leuk genoeg om er een plaatje van te schieten. Ook een viertal Knobbelzwanen zorgden voor een aardig fotomoment tijdens zonsopkomst. Een Waterpieper vloog langs en een aantal Reeën stond te grazen op het eilandje waar in het voorjaar de meeuwenkolonie zich bevindt.
Spoor van een Bever.
Toen de ganzen de plas van Hardenhoek hadden verlaten, besloten we nog een rondje door de Biesbosch te maken. Even speuren in Polder De Zalm leverde al snel de gewenste soort op, want ik vond de Ruigpootbuizerd die hier al enige tijd verblijft zittend op een akker, en even later wegvliegend en verderop weer landend. Dat was een fijne jaarsoort. Polder Ganzenwei leverde een hoop eenden op, waaronder mooie Pijlstaarten. We checkten nog wat gebouwtjes op vleermuizen, maar hadden geen geluk.
Terug bij Werkendam besloten we nog een keer naar de Hardenhoek te rijden in een poging de Zeearend alsnog aan de jaarlijst toe te voegen. Het was per slot van rekening nog vroeg. Dus liepen we weer naar het uitkijkpunt waar we vanmorgen hadden gestaan en toen we daar aankwamen vlogen er drie Watersnippen op. Tussen de vele Wintertalingen zaten drie late Kluten en een vliegtuigje dat laag overkwam deed alle watervogels de lucht in gaan. 'Of missen we een Zeearend?' vroeg Wiegert, en twee seconden later zag ik een adulte Zeearend komen aanvliegen!
Adulte Zeearend.
Hopla, dat was kat in het bakkie, jaarsoort nummer twee zat in de tas. Later zagen we mogelijk dezelfde vogel nog in een boomtop zitten vlakbij Werkendam, terwijl hij gepest werd door twee Buizerden.
We reden nog een keer naar Polder De Zalm in de hoop de Ruigpoot wat beter te zien dan vanmorgen, maar vonden 'slechts' een wijfje Blauwe Kiekendief. Nadat we het rondje hadden voltooid, reden we tevreden naar huis, waar ik omstreeks twaalf uur weer was.
Vier Knobbelzwanen bij zonsopkomst in Polder Hardenhoek.

vrijdag 9 november 2018

09-11-2018: Rondje fietsen en lekker fotograferen

Grote Zilverreiger bij Lappenheide.
Vanmiddag maar weer eens op de fiets gestapt en op zoek gegaan naar al die noordelijke soorten die de laatste tijd massaal het land binnenkomen: Witkopstaartmezen, Pestvogels, Ruigpootbuizerden, Grote Barmsijzen. Maar helaas: niets van dat alles vond ik vandaag.
Niet getreurd, want er kon lekker gefotografeerd worden. Bij Lappenheide werkte een Grote Zilverreiger goed mee, en dat gebeurt niet al te vaak. Bij Acquoy wilde een vrouwtje Huismus wel even op de plaat en op de terugweg vond ik langs de Nieuwe Zuiderlingedijk zowaar een Slechtvalk die zich liet fotograferen.
Verder was het stil vandaag. Wel een Waterpieper, een Goudhaantje, nog twee Tjiftjaffen, enkele Cetti's Zangers en een Waterral. Maar ach, het was lekker weer en bij thuiskomst bleken een paar foto's heel aardig gelukt.
Vrouwtje Huismus bij Acquoy.
Adulte Slechtvalk langs de Nieuwe Zuiderlingedijk.
Nog een van de Grote Zilverreiger.
En nog een keer de Slechtvalk.

maandag 22 oktober 2018

22-10-2018: Steppevorkbliksemtwitch

Vanmorgen appte Chris me of ik zin had om de Steppevorkstaartplevier die sinds gisteren bij Batenburg zit te gaan twitchen. Dat had ik natuurlijk wel, dus gingen we om elf uur op weg vanuit Leerdam. Vorig jaar had ik mijn allereerste Steppevorkstaartplevier ooit gezien, maar dat was een nogal kortstondige waarneming van een vogel die na een hele tijd wachten eindelijk-eindelijk kwam aanvliegen, zich heel even mooi liet zien en vrijwel onmiddellijk weer verdween, dus ik hoopte dat deze vogel beter zou meewerken en misschien zelfs wel te fotograferen zou zijn. Voor Chris was het sowieso nog een gloednieuwe soort.
Sneller dan verwacht waren we ter plekke, en na vijf minuten wachten vloog de Steppevork op uit de groep Kieviten, Veldleeuweriken en Spreeuwen waarin hij zich bevond en maakte een uitgebreid vliegrondje over het gebied, waarbij hij zich door telescoop en 15x kijker goed liet bekijken. Toch bleef ook deze vogel weer op respectabele afstand, en hoewel hij zich een stuk langduriger liet zien als die van vorig jaar, zaten foto's er wederom niet in.
Na een mooie vliegshow landde de vogel iets dichterbij op een kaal stukje akker en daar zagen we hem ook even zitten, hoewel er zo niet erg veel aan te zien was. Na een tijdje vloog de vogel opnieuw op en wederom konden we een tijdje van hem genieten terwijl hij rondvloog, afwisselend laag boven de grond en dan weer hoger in de lucht.
Uiteindelijk landde hij ver weg in een groep Kieviten en werd alles rustig. De Kieviten stonden ook alleen nog maar voor zich uit te kijken en de Steppevork kwam niet meer omhoog en was zittend ook niet te vinden, zodat we na een halfuurtje wachten weer op huis aan gingen. We waren er mooi op tijd bij geweest en hadden de vogel leuk kunnen waarnemen.

maandag 15 oktober 2018

13 t/m 15-10-2018: Dutch Birding najaarsweekend 2018

Het fotografisch hoogtepunt van het weekend was deze Zwarte Ruiter.
Het is de laatste tijd nogal stil geweest op deze blog, en dat komt omdat ik eenvoudigweg niet veel heb gedaan aan het vogelen. Wel zo nu en dan op trektelpost Dakterras gezeten, maar geen serieuze tochtjes ondernomen, noch soorten getwitcht. Maar dan wordt het oktober en voor je het weet staat het Dutch Birding Najaarsweekend weer voor de deur, en het is een mooie traditie dat ik daar met mijn vogelvrienden René en Koert een paar dagen naartoe ga. Dit jaar vertrokken we op zaterdag, wat voor mij eigenlijk niet zo'n gelukkige keuze was omdat er geen treinen reden tussen Dordt en Geldermalsen, zodat ik de lange reis naar Den Helder al in een vervangend-vervoerbus moest beginnen. Enfin, ik bereikte Den Helder toch redelijk op tijd, om halftien om precies te zijn. Het duurde niet lang voor mijn metgezellen zich daar ook meldden, waarna we naar de veerboot reden en direct de boot op konden.
Kleine Mantelmeeuw achter de boot.
Ons eerste doel op Texel was de Blonde Ruiter die al enige dagen bij De Bol zat en die voor René zelfs nog een totaal nieuwe soort was. Maar 's ochtends ging het vogelen niet al te soepel. De ruiter was vooralsnog onvindbaar. Wel zaten er mooie aantallen Goudplevieren en wat Rotganzen, een Veldleeuwerik en een Watersnip vlogen over en ook stapte er een Wulp rond.
We besloten naar de noordpunt te rijden om daar de omgeving van het reddingsbotenhuisje te checken op zangertjes. Hier merkten we voor het eerst dat het halve eiland was opgebroken, dat er allerlei wegen waren afgesloten en dat we zodoende regelmatig forse omwegen moesten maken om ergens te komen. Uiteindelijk bereikten we het huisje, maar er zat niets bijzonders, zodat we besloten om eerst maar te gaan lunchen. In restaurant de Robbenjager kwam tijdens de lunch het bericht dat de Blonde Ruiter toch weer was gevonden, dus gingen we weer terug naar de plek en nu was het beestje snel opgespoord. Het fraaie ruitertje stapte ver weg, maar goed zichtbaar, rond  tussen de vele Goudplevieren en liet zich langdurig bekijken.
Flutplaatje van de Blonde Ruiter.
Ten oosten van De Koog was een Casarca gemeld, niet echt een spannende soort maar wel eentje voor de jaarlijst, dus reden we er even langs en tikten hem soepel binnen. Toen ontstond er grote opwinding, althans bij mij, want er werd een man Zadellibel gemeld bij het Renvogelveld! De Zadellibel is een Afrikaanse soort die soms grote afstanden aflegt, maar slechts zeer sporadisch in ons land opduikt en die verreweg de meeste libellenliefhebbers nog nooit in Nederland hebben gezien. Kortom, we moesten erop af! Eenmaal bij het Renvogelveld ploeterden we door het mulle zand naar de achterkant van de plas, onderweg een Paapje scorend, om uiteindelijk een paar minuten te laat aan te komen op de plek des onheils. Ondanks lange tijd wachten liet de libel zich niet meer zien, en zelfs een prachtig langsvliegende Rode Wouw kon niet verhinderen dat er zich een zeurend dip-gevoel bij mij ontwikkelde.
Prachtig langsvliegende Rode Wouw tijdens het dippen van de Zadellibel.
Maar we moesten door en gingen daarom de Tuintjes in om de daar aanwezige Bladkoning op te rollen, wat een eenvoudig klusje was omdat de vogel regelmatig riep en zich soms ook even liet zien. De tamme Goudhaantjes in het struikencomplex waren ook bijzonder onderhoudend en een snel overvliegend wijfje Blauwe Kiekendief was nog een welkome jaarsoort.
Toen werd de libel opnieuw gemeld en wederom ploeterden we, nu met nog grotere haast, door het mulle zand richting de plek, om opnieuw net te laat te arriveren. Dat was balen, heel erg balen, en ondanks lang afwachten kwam het beest niet meer tevoorschijn.
We besloten nog een keer terug te gaan naar De Bol om de daar aanwezige plasjes te checken, aangezien de vele plasjes aan de oostkant van het eiland zo goed als onbereikbaar waren door de vele wegafsluitingen. Het leverde ons twee Zwarte Ruiters en een Groenpootruiter op.
We sloten de dag af bij de IJzeren Kaap, waar we twee Geoorde Futen voor de jaarlijst wisten toe te voegen.
Op 14 oktober trokken er massa's Kokmeeuwen over zee.
Tijdens ons ontbijt in Hotel Molenbos op zondag 14 oktober werden we direct alweer in de stress gejaagd door de melding van een walvis, naar later bleek een Bultrug, die voor de Westerslag werd gezien en daar min of meer ter plekke leek te zijn! Dat werd even doorkauwen en hopla, op naar zee, iets wat we toch al van plan waren aangezien er nog veel zeevogels ontbraken op onze jaarlijsten. We parkeerden de auto en er vloog een roepende Keep over, en om tien voor halftien volgde een roepende Grote Pieper die over ons heen vloog. Leuk! Intussen was de Bultrug al enkele malen opgedoken, alleen keken wij toen net een andere kant op, dus daar werden we best een beetje nerveus van. Zo'n Bultrug is natuurlijk een joekel van een beest, maar je moest maar net de goede kant op kijken als hij zich weer eens even liet zien of een blow gaf. Soms was hij ook weer een kwartier of langer weg, maar uiteindelijk zagen zowel Koert als ik de Bultrug een blow geven. Wat een fantastisch gezicht! Het was een prachtige blow, met een heel klein stukje rug, maar of dat geheel een telbare Bultrug opleverde, daar kon je natuurlijk over redetwisten. Dat deden we dus maar niet, daar was de kick veel te groot voor.
Intussen vlogen er nog leuke vogels langs ook, zoals Jan-van-Gent, een Grote Zilverreiger, een heleboel Roodkeelduikers, een verre Kleine Jager (jaarsoort), zeven Sneeuwgorzen en een Slechtvalk, zodat we ons prima vermaakten aan zee. Voor wat betreft de Bultrug bleef het echter bij die ene waarneming, en voor René helemaal niks, noppes, nada.
Een Watersnip steekt zijn kop even boven het maaiveld uit.
Intussen bleek de Zadellibel weer te zijn waargenomen, en dan moet je het toch weer proberen als je zo'n beest echt heel graag wil zien. Dus liepen we weer naar de plek, pikten onderweg een Roodborsttapuit op, maar ter plaatse vonden we slechts enkele zoekende en redelijk wanhopige libellenliefhebbers. We hingen nog een tijdje rond zonder enig zicht op resultaat en gingen daarna maar lunchen.
Omdat er verder niet veel gemeld werd qua zeldzaamheden, besloten we de melding van een Bokje bij het uitkijkpunt van het Renbaanveld te checken, maar troffen er slechts een Watersnip aan. We reden tussen de wegopbrekingen door naar een paar plaatsen waar Beflijsters waren gezien, en bij plek twee, bij Westergeest, hadden we succes. Er was daar een groot aantal lijsterachtigen en andere vogels verzameld in twee struikencomplexen met bessen die van elkaar waren gescheiden door een grasveldje: Merels, Zanglijsters, Koperwieken, Kramsvogels, Zwartkopjes, Roodborsten, Vinken, Spreeuwen, Groenlingen et cetera, en na een kwartiertje speuren vonden we daar de Beflijster tussen. En om het succes nog groter te maken, meldde zich een prachtig overvliegend en paniek zaaiend mannetje Smelleken op deze plek!
Duinroos, bloeiend bij de Mokbaai.
Omdat we nog wat steltjes nodig hadden voor de jaarlijst, begaven we ons naar de Mokbaai, waar  Pijlstaarten, een paar Lepelaars, een roepende Waterral, veel Bonte Strandlopers en zowaar ook twee Rosse Grutto's (een jaarsoort) aanwezig waren.
We reden nog even naar de Zwinweg om nog eens naar de Blonde Ruiter te kijken, wat eenvoudig lukte. Ook vonden we daar het fotografisch hoogtepunt van het weekend, een prachtige Zwarte Ruiter in mooi late-middag-licht.
We gingen maar weer eens terug naar het Renvogelveld om een laatste wanhoopspoging te doen op de libel. Niet dat we er veel vertrouwen in hadden, dat niet. Maar zie: we waren net gearriveerd en daar was hij ineens! Een prachtig mannetje Zadellibel vloog langdurig rond, eerst hoog, toen lager, waarbij zijn zadel mooi te zien was, en toen nog een flink tijdje wat hoger. Allemachtig, wat een ontzettende topsoort! Het enige wat eraan ontbrak was dat hij even lekker ging zitten poseren voor een foto, maar daarover hoor je mij verder niet klagen hoor. Ik was allang blij dat we hem na drie dips alsnog te pakken hadden! Het spreekt vanzelf dat het bier in de pizzeria 's avonds heerlijk smaakte nu de Zadellibel veilig in de tas zat.
Nogmaals die fantastisch mooie Zwarte Ruiter.
Maandag de 15e brachten we de hele ochtend door aan de Westerslag. Aanvankelijk leek het niet veel te worden: het was rustig met de vogels. Maar langzaamaan kwam er wat beweging. Een paar Jan-van-Genten kwamen langs, en uiteindelijk turfde ik er 53 vandaag. Een verre Kleine Jager liet zich zien terwijl hij achter een Kokmeeuw aan zat. En toen zag Koert ineens de walvis omhoog komen uit het water, gevolgd door een blow! Gisteren was het dier helemaal naar paal 28 gezwommen, maar blijkbaar was hij op z'n oude stek teruggekeerd. Het duurde een tijdje voordat René en ik ook een paar blows zagen en ik zette de Bultrug op de app en langzaamaan kwamen er meer mensen kijken, waarvan sommige het geluk hadden het dier te zien.
Intussen kwamen er zeven Sneeuwgorzen langs, wat Eiders en Zwarte Zee-eenden en een Slechtvalk vloog over. En toen ontdekte ik een prachtige Grauwe Pijlstormvogel, die vrij dichtbij met bogen naar het noorden vloog en zich daarbij fraai liet bekijken! Zo, dat was een tijd geleden dat ik die had gezien! Er volgde ook nog een vrij verre Grote Jager (een jaarsoort), en een andere vogelaar ontdekte een vlak achter de branding zwemmende Bruinvis, zodat we vandaag twee walvisachtigen op een dag hadden. Dat zal ons ongetwijfeld niet al te vaak meer gebeuren in Nederland.
Badende Goudplevieren bij De Bol.
Om twaalf uur hielden we het voor gezien. We checkten de waarnemingen nog eens, maar er was niets bijzonders meer gemeld zodat we besloten naar de boot te gaan, opdat we nog enigszins op tijd thuis zouden zijn. Het was een fantastisch vogelweekend geweest, waarin een Bultrug en een Zadellibel de show stalen.

donderdag 13 september 2018

10 t/m 13-09-2018: De Oisterwijkse bossen en vennen

'Ons' tamme Roodborstje bij Hotel Boschoord.
Het werd de hoogste tijd dat Cilja en ik er weer eens samen tussenuit gingen, en dus hadden we een paar daagjes hotel Boschoord in Oisterwijk geboekt. We waren er in 2013 ook al eens geweest en toen had ik rond de vennetjes vlakbij het hotel een paar dagen heerlijk libellen kunnen fotograferen. Helaas werd het weer deze keer niet zo fraai als oorspronkelijk werd verwacht, maar toch hebben we een paar heerlijke dagen gehad, en op dinsdag de 11e was het in ieder geval de hele dag zonnig, en toen hebben we een lekkere lange wandeling gemaakt.
We hebben deze dagen bijna geen nieuwe soorten voor de diverse jaarlijsten gezien, met uitzondering van de Bloedrode Heidelibel, en van de plantjes het Moerashertshooi. Maar wel konden we genieten van onder meer een paar tamme Roodborstjes, Kuifmezen, Boomklevers, een fotogeniek Dodaarsje, drie Witgatjes, Bruinrode Heidelibel, Watersnuffel, Houtpantserjuffer, Paardenbijter, Bruine Glazenmaker, Gewone Oeverlibel, Citroenvlinder, Bont Zandoogje en op de eerste avond een zingend mannetje Bosuil.
Hieronder vind je een paar foto's van de afgelopen dagen.
Watersnuffel.
Dodaars.
Moerashertshooi.
Bloedrode Heidelibel.
Bruinrode Heidelibel.
Houtpantserjuffer.
Roodborst.
Watersnuffel.
Dodaars.

zondag 2 september 2018

02-09-2018: Een IJseend in de zomer en meer

De Flaauwers Inlaag bij Kerkwerve.
Om halfacht stond ik vanmorgen op de afgesproken plek, want ik had een afspraak met Wiegert en Chris om te vogelen. De reis ging naar de Maasvlakte, waar het altijd leuk is om deze tijd. Het weer was perfect: zonnig, aangenaam warm en weinig wind.
Ons eerste doel op de Maasvlakte was de IJseend die daar overzomert. We hadden haar (het is een vrouwtje) snel te pakken en konden een tijdje van haar genieten en ook van onder meer drie Lepelaars, twee Groenpootruiters en een Oeverloper. Daarna waren de twee Morinelplevieren aan de beurt die al enkele dagen op het 'Arendbuizerdveld' zitten. Terwijl we stonden te speuren vond ik een mooi mannetje Paapje, alweer een jaarsoort, en toen we de boel vanuit een andere hoek bekeken vond Wiegert in no time de twee Morinellen die zich, hoewel van grote afstand, mooi lieten bekijken en druk aan het foerageren waren.
Dat ging snel. Wat nu gedaan? Het bleek dat er vanmorgen zowel een Sperwergrasmus als een Draaihals bij Ouddorp waren gezien. Dus besloten we daarheen te gaan. Maar ook na lang wachten kwamen we hier niet verder dan tweemaal een schim die misschien de Sperwergrasmus wel was, maar met zekerheid viel er niets vast te stellen.
Dan maar de Brouwersdam, waar het echter ontstellend druk was met toeristen, zodat we snel doorreden naar Plan Tureluur. Ook dit viel niet helemaal mee omdat grote delen van het plan waren drooggevallen. Toch haalden we er nog een tiental Bonte Strandlopers uit (een jaarsoort), een stuk of 35 Goudplevieren (die we ook al nabij Ouddorp hadden gezien), wat Kluten en zo nog wat. En nog het Hooibeestje voor de vlinderjaarlijst.
De Flaauwers Inlaag bij Kerkwerve was het laatste gebied dat we bezochten en hier scoorden we nog vier Kleine Zilverreigers (mooie jaarsoort), maar verder niet veel, zodat we maar naar huis gingen. Niettemin was het een gezellige en toch ook best productieve vogeltocht.
De IJseend van de Maasvlakte.

maandag 20 augustus 2018

20-08-2018: Hoog bezoek

Koninginnenpage op ons dakterras!
Vanmiddag zat ik een tijdje naar de hemel te turen of er misschien een Wespendief of iets anders leuks wilde langsvliegen, toen Cilja me riep van beneden: 'Jan! Koninginnenpage!' Je begrijpt dat ik als een speer naar beneden rende en gelukkig had ik in de gauwigheid nog even mijn fototoestel gepakt, want daar zat -ie op de hanggeraniums: een prachtige, gave Koninginnenpage!
Het is pas de derde die wij ooit op ons dakterras hebben gehad. Op het ogenblik worden er nogal veel gezien, ook hier in de regio, en dat is goed nieuws, want de soort heeft een aantal heel moeilijke jaren gehad.

maandag 2 juli 2018

02-07-2018: Alweer een regio-Kwak

De juveniele Kwak op de uitkijk naar een visje..
Eind mei vloog er nog een adulte Kwak over ons huis, mijn eerste voor de regio Vijfheerenlanden, en gisteren werd er een juveniel exemplaar gemeld bij glasblazerij De Oude Horn, hooguit een kilometer van ons huis gevonden door Rien de Keijzer. Meteen gaan kijken natuurlijk, maar helaas niets te zien. Vanmorgen ging ik nog een keer zoeken. Antoinette was er ook, maar wederom was er niets te zien dat op een Kwak leek, dus na een halfuur zoeken of zo ging ik maar weer onverrichter zake naar huis in de veronderstelling dat hij wel weg zou zijn. Maar niet veel later appte Antoinette dat ik meteen moest komen, want de Kwak was terecht! Dus hopla, weer op de fiets, en ter plekke waren ook Rien, Johan en Piet al gearriveerd en de Kwak zat nog rustig op z'n paaltje, zodat we gezellig met z'n allen konden genieten van het gave beest. Natuurlijk, misschien komt hij wel uit De Paay, maar misschien ook niet. Je kunt er toch niks met zekerheid van zeggen, dus waarom niet gewoon genieten van zo'n leuke Kwak. Af en toe ving hij een visje, en tweemaal ging hij te water en dan zwom hij een stukje, en dan leek hij bijna een eend. Na drie kwartier of zo vloog de Kwak naar een ander paaltje, iets verderop, en hielden we het voor gezien.
Op een ander paaltje.

zondag 24 juni 2018

24-06-2018: Dwergsterns en Strandplevieren

Juni is altijd een beetje een dooie tijd op vogelgebied: de voorjaarstrek is voorbij, de meeste vogels broeden of hebben jongen en gedragen zich veelal onopvallend, de steltlopers komen nog maar mondjesmaat terug en qua dwaalgasten is het meestal ook niet echt geweldig. Het kostte me dan ook enige moeite om een leuke route voor vandaag uit te stippelen, want ik had een afspraak met Koert en René om een dagje te gaan vogelen. Het werd Voorne en Goeree, voor achtereenvolgens Roodmus, Dwergstern en Strandplevier, en hopelijk nog meer leuks.
We begonnen bij het Groene Strand te Oostvoorne, waar al een tijdje een Roodmus zit te zingen. Maar vandaag niet helaas. We staken er heel wat tijd in, maar de Roodmus liet zich horen noch zien. Wel hoorden we onder meer een Nachtegaal en zagen we een Koevinkje.
Dan maar naar de buitenhaven van Stellendam, en daar hadden we meteen succes: een Dwergstern was aan het vissen in de haven. Hij liet zich prachtig zien, en op het eind waren er zelfs drie in de haven bezig. Ook een club Lepelaars, een grote hoeveelheid Tureluurs, Grote Sterns en Visdieven en een wijfje Middelste Zaagbek (een vreemd gezicht, zo midden in de zomer) lieten zich zien.
Daarna bezochten we Markenje, waar gisteren twee Strandplevieren en 19 Dwergsterns waren gezien. Die Dwergjes lieten zich ook hier prachtig zien, maar die verduvelde Strandplevieren wilden lange tijd niet lukken. Toch vond René er uiteindelijk een, die eerst een beetje tussen de begroeiing stond, maar er even later toch helemaal uit kwam. Het was een heel eind weg, maar niettemin onmiskenbaar een Strandplevier! Leuk, want die soort hadden we allemaal al jarenlang niet meer gezien.
Na de lunch in Goedereede besloten we nog een tweede Roodmus te proberen, bij de Slikken van Flakkee, maar daar kwamen we met de auto niet echt bij in de buurt wegens allerlei wegafsluitingen. Jammer, maar met de vele Dwergsterns en de Strandplevier waren we best tevreden.